الحسن بن محمد الديلمي (مترجم :مسترحمى)

5

إرشاد القلوب (فارسى)

ميكشند در چشمان خود سرمهء بيدارى را و شبها از خوابگاه خود بر مىخيزند ( و عبادت مرا مينمايند ) و مقصودشان از اين عمل فقط طلب رضايت خاطر منست . اى داود هر كه نماز ( شب ) بخواند براى خاطر من در حالى كه مردمان بخواب هستند أمر ميكنم ملائكه‌ها را براى او استغفار كنند ، بلكه هر تر و خشكى كه در عالم است برايش طلب عفو كنند و بهشت مشتاق او ميگردد ، اى داود بشنو آنچه را كه ميگويم : بدرستى كه من مهربان‌ترم بر بندگان گناهكار از خودشان بر بدنشان هر آينه من دوستتر ميدارم بندهء خود را از دوست داشتن او مرا ، و من از او حيا ميكنم و لكن او حيا نميكند از من ( و نافرمانى مرا مينمايد ) . ( چنين گويد - ديلمى ) اى برادر شب و روز بيهوده نميگذرد بلكه از گذشتنش نقص بعمر آدميان وارد مىشود كه كوتاه ميگردد ، و اين شب و روز ساعات و لحظاتيست پس اگر بلهو و لعب پرداختى و گفتى لحظهء ديگر بذكر و نماز مشغول ميشوم بدان كه روز را بغفلت گذرانيده‌اى و هر گاه شب فرا رسد و تو همه آن را بخواب رفتى از جمله آن كسانى هستى كه در شب و روز هيچ خيرى در او نيست ، و هر كس چنين باشد مردنش بهتر است از زنده بودنش زيرا قلبش مرده است و هر كس قلبش مرده باشد خيرى در حيات بدنش نيست ، خداى رحمت كند آن كسى را كه گفته است : أ يقظان انت اليوم ام انت نائم * و كيف يلذّ اليوم حيران هائم فلو كنت يقظان الغداة لحرقت * مدامع عينيك الدموع السواجم نهارك يا مغرور لهو و غفلة * و ليلك نوم و الرّدى لك لازم