با او آشنائى داشته و ميتواند از آنچه كه در قلب مردم است خبر دهد و ليكن از قلوب جمعى از بزرگان نميتواند خبر دهد ( مانند انبياء و امامان عليهم السّلام زيرا قوهء ايمانى آنها قوىتر است از قوه ايمانى او ) . و سؤال كردند از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از معنى اين آيه كه خداى تعالى ميفرمايد : فَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ « 1 » ( خداوند هدايت هر كه را بخواهد قلبش را بنور اسلام روشن و منشرح گرداند ) فرمود يعنى خداوند در قلب او قرار ميدهد نورى را كه بواسطه آن شرح و وسعت سينه و فراست پيدا مىكند . و فراست از صفات اهل ايمان است كه قلبشان مملوّ از أنوار الهى ميگردد و بسبب آن درك حقايق ميكنند ، و هر كس چشم از محرّمات بپوشد و نظر خود را از شهوات و هوى و هوس باز دارد و قلب خود را بصفات نيكو صيقلى دهد و توجه به خدا داشته باشد و كما هو حقه متابعت قرآن و سنن حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و ائمه هدى عليهم السّلام نمايد و شكم خود را از حرام نگاه دارد و زبان خود را از دروغ و غيبت و سخنان بيهوده حفظ كند هيچ گاه فراستش خطا نرود . و سزاوار است بر كسى كه با مردمان راستگو و درست كردار مىنشيند با آنها راستگو باشد زيرا قلوب آنها زيرك است ( كه اگر ديدند با ايشان دروغ گفتى با تو ترك معاشرت مينمايند ) و نشستن با مردمان راستگو فرض است چنان كه خداى تعالى امر به آن فرموده و ميفرمايد : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ « 2 » اى جماعت مؤمنين بپرهيزيد از خدا و با راستگويان به پيونديد ، كه مراد

--> ( 1 ) . 125 - الانعام ( 2 ) . 119 - التوبه