يعنى آيا غير از او كسى را مىشناسى كه نامش « اللَّه » باشد ؟ دوّم - اين اسم دلالت بر ذات اقدس الهى دارد ، اما ساير اسماء هر يك دلالت بر يك معناى بخصوصى مىكنند ، مثلا اسم « قادر » : بر « قدرت » دلالت دارد ، اسم « عالم » ، بر « علم » دلالت دارد و . . . سوّم - ساير اسماء را مىتوانيم به اين نام بخوانيم ، مثلا بگوييم : « صبور » اسمى از اسماء اللَّه است ، اما اين نام را به آن اسماء نمىتوان خواند ، مثلا نمىتوان گفت : « اللَّه » اسمى از اسماء صبور است . اين سه امتياز به اضافهء شش امتياز ديگر كه قبل از اين گفته شد ، جمعا مىشود نه امتياز براى اين اسم مقدس . در روايت آمده است كه : 95 - حضرت سليمان - عليه السّلام - وقتى با خبر شد « بلقيس » به سوى او مىآيد كه بين آن دو تنها يك فرسخ فاصله بود ، در اين حال رو به اطرافيان كرده فرمود : كداميك از شما مىتواند تخت اين زن را به اينجا بياورد قبل از اينكه اينان به حالت تسليم نزد من آيند ؟ « عفريتى » « 1 » از جن - كه فردى قوى بود - گفت : من مىتوانم آن را بياورم قبل از اينكه از مجلس قضاوت خود برخيزى - و حضرت سليمان - عليه السّلام - از صبح تا نيمهء روز در اين مجلس مىنشست - علاوه بر اين ، نسبت به جواهراتش نيز امين هستم . حضرت سليمان - عليه السّلام - فرمود : من سريعتر از اين مىخواهم . در اين لحظه وزير آن حضرت و خواهرزاده‌اش ، يعنى « آصف بن برخيا » كه اسم اعظم مىدانست و بدين وسيله مستجاب الدعوه هم بود - گفت :

--> ( 1 ) عفريت يعنى گردنكش و خبيث .