سبب سوّم : دعاهاى مستجاب الف - دعايى كه در بردارندهء اسم اعظم الهى باشد ، خواه آن اسم اعظم معين و مشخص باشد و خواه نباشد . غير از انبيا و اوليا كسى از آن اطلاعى ندارد كه بگويد حتما فلان اسم ، « اسم اعظم » است ، بله در روايات اشاراتى به آن شده است منجمله : 90 - « اسم اعظم در آيات آخر سورهء حشر است » « 1 » 91 - « اسم اعظم در آية الكرسى و اول آل عمران است فلذا گفته شده كه بايد حتما دو اسم « الحىّ القيوم » باشند ، چون فقط اين دو اسمند كه هم در آية الكرسى و هم در اوّل سورهء آل عمران وجود دارند » « 2 » . از رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - روايت شده است كه فرمود : 92 - « بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم اقرب الى الاسم الاعظم من سواد العين الى بياضها » . يعنى : « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ، نزديكتر است به اسم اعظم از سياهى چشم به سفيدى آن » . گفته شده اسم اعظم در :

--> ( 1 ) برواية ابن عبّاس قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم : « اسم اللَّه الاعظم في ستّ ايات من آخر الحشر » ، ( بحار الانوار ، ج 90 ، ص 224 ، چاپ بيروت ) . ( 2 ) برواية ابى امامة قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم : « اسم اللَّه الاعظم الّذى اذا دعى به اجاب في سور ثلاث في البقرة و آل عمران و طه . قال ابو امامة : في البقرة آية الكرسىّ ، و في آل عمران : الم اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ، و في طه : وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ » ، ( همان مدرك ) .