ابن فهد الحلي (مترجم: غفارى ساروى)

84

عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى)

خداى را در مشعر الحرام به ياد بياوريد . و شبى از شبهاى احيا » « 1 » . ب - حرم الهى ( در مكه ) و كعبه از امام رضا - عليه السّلام - روايت شده است كه : 86 - « ما وقف احد بتلك الجبال الّا استجيب له فامّا المؤمنون فيستجاب لهم في آخرتهم ، و امّا الكفّار فيستجاب لهم في دنياهم » . يعنى : « كسى در اين كوهها توقف نكرد ( حتى كافر ) مگر آنكه ( دعايش ) اجابت شده ، اگر مؤمن باشد ، اجابت اخروى و اگر كافر باشد اجابت دنيايى دارد » . ج - مسجد چون آنجا خانهء خداست و كسى كه بدان جا مىرود مقصود و مطلوبش خداست و قصد زيارت او را دارد در حديث قدسى آمده است : 87 - « الا انّ بيوتى في الارض المساجد ، فطوبى لعبد تطهّر في بيته ثمّ زارنى في بيتى » . يعنى : « آگاه باشيد كه مساجد ، خانه‌هاى من بر روى زمين‌اند ، پس خوشا به حال بنده‌اى كه در خانه خود تطهير كند ( و وضو بسازد ) سپس مرا در خانه‌ام زيارت كند » . و او كريمتر از آن است كه قاصد و زائرش را نااميد و محروم نمايد . « سعيد بن مسلم » از معاويه بن عمار روايت كرده است كه وجود مقدّس آقا امام صادق - عليه السّلام - هر گاه حاجتى داشت هنگام زوال آفتاب ( يعنى ظهر ) آن را طلب مىكرد ، بدين ترتيب كه اولا چيزى در راه خدا صدقه مىداد بعد بوى خوشى استشمام مىكرد و سپس به مسجد رفته هر حاجتى داشت آن را به محضر

--> ( 1 ) گذشت كه عبارت بودند از : اوّل رجب ، نيمهء شعبان ، عيد فطر و عيد قربان .