نظر به قلب او مىكنم ، مىبينم اگر بعد از نماز ، زنى خود را به او عرضه كند ، اجابتش خواهد كرد . و اگر مؤمنى با وى معامله‌اى انجام بدهد ، آن مؤمن را فريب خواهد داد » . روايات : اخبارى كه دلالت بر تشويق به دعا دارند بسيارند كه ذكر همهء آنها موجب طولانى شدن بحث مىشود ، بنا بر اين فقط نمونه‌هايى از آن عرضه مىگردد : اوّل « حنان بن سدير » مىگويد به امام باقر - عليه السّلام - عرض كردم : كدام عبادت برتر است ؟ فرمود : 50 - « ما من شيء احبّ الى اللَّه من ان يسأل و يطلب ما عنده ، و ما احد ابغض الى اللَّه ممّن يستكبر عن عبادته و لا يسأل ما عنده » . يعنى : « هيچ چيزى نزد خدا محبوبتر از اين نيست كه بندگان از او طلب كنند و حاجت بخواهند . و هيچ كس نزد او مبغوض‌تر نيست از كسى كه از عبادت خدا سركشى كند و از او چيزى نخواهد » . دوّم - « زراره » از امام باقر - عليه السّلام - روايت كرد كه حضرت فرمود : 51 - « إنّ اللَّه عزّ و جلّ يقول : إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ . قال : هو الدّعاء ، و افضل العبادة الدّعاء » . يعنى : « خداوند سبحان مىگويد : كسانى كه از عبادت من استكبار بورزند ، با خوارى داخل در جهنّم مىشوند ، منظور از عبادت ، دعاست كه برترين عبادت است » . « زراره » مىگويد : عرض كردم معناى اين آيه چيست كه مىفرمايد : « إِنَّ إِبْراهِيمَ لَأَوَّاهٌ حَلِيمٌ « 1 » . قال : الاوّاه هو الدّعاء » .

--> ( 1 ) سورهء توبه ، آيهء 144 .