ممكن است غلط باشد ، « اعمال » نيز احتمال خرابى دارد و خرابى اعمال مضرّ است نه غلط بودن لفظ و كلام « 1 » تا اينجا مربوط به روايت اول از امام جواد - عليه السّلام - بود . اما روايت دوم كه از امام صادق - عليه السّلام - است . اين خبر مربوط به احكام است همچنان كه پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود : 28 - « رحم اللَّه من سمع مقالتى فوعاها و ادّاها كما سمعها فربّ حامل علم ليس بفقيه » . يعنى : « رحمت كند خداوند كسى را كه سخن مرا بشنود ، آن را فرا بگيرد ، سپس همان گونه كه شنيده نقلش كند ، چه بسا كسى علمى را حمل كند ولى آن را نفهمد » . چون با تغيير لفظ روايات ، احكام الهى نيز تغيير خواهد كرد ، به عنوان مثال : از رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - سؤال شد كه ما شتر و گاو و گوسفند را ذبح مىكنيم و بعد معلوم مىشود كه فرزندى در شكم اين حيوان بوده ، آيا اين فرزند را مىتوانيم بخوريم ؟ فرمود : 29 - « كلوه ان شئتم فانّ ذكاة الجنين ذكاة امّه » . يعنى : ( بعضى ذكات دوم را با ضمّه خوانده‌اند و بعضى ديگر با فتحه « 2 » ، در صورت اول با ضمّه معنا چنين مىشود : « اگر خواستيد ، بخوريد ، چون تذكيهء مادر تذكيهء خود جنين هم هست و او را نيز پاك مىكند » . اما در صورت دوم ( با فتحه ) معنا چنين خواهد شد : « اگر خواستيد ، بخوريد ، چون تذكيهء جنين مانند تذكيهء مادر است » . يعنى همچنان كه مادر با ذبح ، پاك و حلال مىشود ، فرزند نيز بايد ذبح شود

--> ( 1 ) ناگفته نماند كه در برخى موارد آموختن تلفظ صحيح كلمات ( جهت رعايت حركات و مخارج حروف ) واجب است مانند نماز كه در اين زمينه بايد به فقه رجوع شود . ( 2 ) كه منصوب به نزع خافض باشد ، يعنى در اصل چنين بوده : « . . . كذكاة امّه » .