تشويق بر دعا در آيات و روايات آيات قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ « 1 » . يعنى : « اى پيامبر ! بگو اگر دعايتان نبود ، پروردگار من به شما اهميتى نمىداد » . وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ « 2 » . يعنى : « پروردگارتان مىگويد : مرا بخوانيد تا اجابتتان كنم . مسلّما آنانى كه از پرستش و عبادت من سركشى مىكنند ، به زودى با خوارى به جهنّم در مىآيند » . در اين آيهء شريفه ، خداوند متعال « دعا » را عبادت خوانده ( يعنى اگر كسى با خدايش سخن بگويد ، عبادت كرده ) و سركشان از عبادت را به منزلهء كافر قرار داده است . وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً « 3 » . يعنى : « خداى را از روى بيم و اميد ، بخوانيد » . - وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي

--> ( 1 ) سورهء فرقان ، آيهء 77 . ( 2 ) سورهء مؤمن ، آيهء 60 . ( 3 ) سورهء اعراف ، آيهء 56 .