دينار كار مىكند و مىداند كه يك سوم دينار براى او كافى است ، يك سوم روز را كار كند باقى روز را در عبادت صرف نمايد . و اگر اميد دارد كه اگر تمام روز را كار كند يك دينار در مىآورد و دو روز ديگر را در عبادت بيشتر را در عبادت و راه خدا صرف كند و جايز است كه به اندازه خرجى سال ذخيره كند و ذخيره بيش از آن خطرناك است . صدوق باسناد خود به ابى الدرداء روايت نمود كه رسول خدا ( ص ) فرمود : هر كس تندرست صبح كند و امنيت در راهش بر قرار باشد و غذاى آن روز و شبش را داشته باشد مثل آنست كه همه دنيا را جمع كرده است اى فرزند جعشم ! آن مقدار روزى بس است كه گرسنگى را درمان كند و عورت تو را بپوشاند و اگر خانه‌اى كه تو را پناه دهد بسيار خوب و اگر وسيله‌اى كه بر آن سوار شوى چه بهتر در غير اين صورت نان و آب كوزه ( تو را كافى ) است و بيشتر از آن حسابى است كه بر دوش تو قرار گرفته و يا عذابى است ( و بال گردن شما ) . [ حرص و روزى مضمون ] سوم : حرص را ترك كند زيرا حرص مذموم است صاحبش را به سرعت به مال شبهه‌ناك مىرساند و چه بسا او را در حرام مىافكند و روزى قسمت شده است و كوشش حريص آن را زياد نمىكند و نشستن قانع كمش نمىكند ، پس از ائمه اطهار عليهم السلام وارد شده كه كسى كه نشسته روزيش داده نشود ايستاده نيز روزيش ندهند . و پيامبر اكرم ( ص ) در حجة الوداع فرمود : هيچ عملى نبود كه شما را به بهشت نزديك كند و از آتش دور كند جز آنكه به شما خبر دادم و شما را در عمل به آن تحريص كرديم و هيچ عملى نبود كه شما را به جهنم نزديك مىكرد و از بهشت دور مىكرد جز آنكه شما را بر حذر داشتم و از آن نهى كردم بدانيد كه روح الامين جبرئيل در قلب من دميد كه هيچ كس نميرد جز آنكه روزىاش را به كمال بگيرد پس كوششتان براى روزى به طور معمول باشد ، دير آمدن روزى شما را وادار نكند كه با معصيت خدا آن را بجوييد . خداى تعالى ارزاق را در بين مردم به صورت حلال توزيع كرده است و حرامى را قسمت نكرد پس اگر كسى تقوا پيشه‌كند و صبر نمايد رزق خدايش مىآيد و هر كس پرده درى كند و تعجيل نمايد و از راه غير حلال بگيرد به قصاص آن رزق حلالش كم مىشود و در روز قيامت به خاطر آن به حساب كشيده مىشود . پيامبر ( ص ) به بعضى از اصحابش فرمود : چگونه‌اى در ميان گروهى كه روزى سال خود را گرد مىآورند ولى ايمانشان