ابن فهد الحلي (مترجم: نائيجى نورى)

56

عدة الداعي ونجاح الساعي (آداب راز ونياز به درگاه بى نياز) (فارسى)

كوهها نايستاده جز آنكه دعايش اجابت شد دعاى مؤمنين براى آخرت آنها به اجابت مىرسد و دعاى كفّار براى دنياشان به اجابت مىرسد . مكان ديگر : مساجد است زيرا مسجد خانه خداست و كسى كه قصد رفتن به مسجد كند قصد رفتن به سوى خدا و زيارت او كرده است . و در حديث قدسى آمده است بدانيد كه خانه‌هاى من در زمين مساجدند ، و خوشا به حال بنده‌اى كه در خانه‌اش تطهير كند ، سپس مرا در خانه‌ام زيارت كند و خداى كريمتر از آن است كه زاير و خواهان خود را دست خالى بازگرداند . سعيد بن مسلم از معاوية بن عمار از امام صادق عليه السلام روايت كرد : پدرم وقتى نيازى داشت به هنگام زوال ظهر آن را از خداوند درخواست مىكرد ، وقتى مىخواست درخواست كند ابتدا صدقه‌اى مىداد و بوى خوش استشمام مىكرد و به مسجد مىرفت و براى حاجت خود دعا مىكرد . « استفاده از روايت » و اين روايت بر چهار چيز دلالت دارد : اول : زوال ظهر وقت درخواست حاجت است . دوم : مستحب است كه جلوتر از دعا صدقه دهند . سوم : استشمام بوى خوش . چهارم : مسجد مكان طلب حاجت است . و از اماكن دعا ، بلكه بهترين جايگاه ، دعا در پيشگاه قبر امام حسين عليه السلام است روايت شده كه خداى سبحان در قبال شهادت امام حسين ( ع ) چهار خصلت به او داد : در خاك قبرش شفا قرار داد و دعا را در زير گنبد او اجابت مىكند و ائمه عليهم السلام را از فرزندان او قرار داد و روزهايى كه زايرين زيارت قبرش مىكنند جزء عمرشان به حساب نمىآورد . روايت شد كه امام صادق عليه السلام بيمار شد ، به كسانش دستور داد كه شخصى را اجير كنند كه در كنار قبر امام حسين عليه السلام براى او دعا كنند . پس مردى از مواليان آن حضرت بيرون آمد و شخصى را در كنار دريافت و ماجرا را به او گفت آن مرد گفت من مى روم ، ولى امام حسين عليه السلام امامى است كه اطاعتش واجب است چنان كه امام صادق هم امامى است كه