آدم وحى فرمود كه براى تو سخنان نيكو را در چهار كلام جمع مىكنم ، عرض كرد : پروردگارم ! آنها كدامند ؟ فرمود : يكى از آن من است و يكى از آن توست و يكى بين من و بين توست و يكى بين تو و مردم است آدم عليه السلام عرضه داشت : پروردگارم براى من روشن فرما تا بدانم خداى تعالى فرمود آنى كه مال من است آن است كه مرا بپرستى و شرك نورزى و آنكه مال توست اينكه در روزى كه بيش از همه وقت به پاداش نيازمندى بر عمل تو پاداش دهيم و امّا آنكه بين من و توست پس وظيفهء تو دعاست و بر عهدهء من است كه اجابت كنم . امّا آنكه بين تو و مردم است اينكه آنچه كه بر خود مىپسندى براى مردم بپسندى . چهاردهم : از كتاب دعاى محمد بن حسن صفار كه با وسايط به حسين بن سيف مىرسد از برادرش على از پدرش از سليمان بن عثمان بن الاسود از واسطه‌اى ديگر روايت كرد . آن شخص گفت رسول خدا ( ص ) فرمود : دو نفر داخل بهشت مىشوند و هر دو يك كار انجام مىدادند پس يكى ديگرى را بالاتر از خود مىبيند پس مىگويد اى خداى من اين مقام بالا را به چه عملى به او دادى در صورتى كه كارمان يكى بود خداى تبارك و تعالى مىفرمايد از من خواست و تو نخواستى سپس رسول خدا ( ص ) فرمود : از خدا بخواهيد و زياد دعا كنيد ، زيرا هيچ چيز در عظمت از دعا پيشى نمىگيرد . پانزدهم : به همين اسناد از پيامبر ( ص ) آمده كه فرمود : بايد از خدا درخواست كنيد تا خدا اجابت كند خدا را بندگانى است كه عمل مىكنند خدا به ايشان اجر مىدهد و عطا مىكند ، و ديگران صادقانه در نزد خدا از خدا درخواست مىكنند پس خدا به آنها نيز عطا مىدهد ، سپس اين دو گروه را در بهشت جمع مىكند ، آنهايى كه اهل عمل بودند مىگويند خدايا به خاطر عملمان به ما بخشش كردى امّا به چه عملى به ايشان ( اين درجه را ) بخشيدى ؟ خداى تعالى مىفرمايد : ايشان بندگان من بودند اجر شما را به شما دادم و از اعمال شما چيزى را نكاستم و ايشان از من درخواست كردند و به ايشان بخشيدم و اين فضل من است كه به هر كس بخواهم مىدهم .