( مقدمه ) : مقدمه كتاب ، در تعريف و ترغيب دعاست ، اكنون به مقدمه مىپردازيم پس مىگوييم : دعا در لغت به معناى ندا و خواهش است ، گويى « دعوت فلانا اذا ناديته و صحت به » ترجمه گويى : فلانى را دعا كردم وقتى كه او را صدا زدى و خواندى . و دعا در اصطلاح درخواست شخص پايين‌تر از مقام بالاتر براى انجام كارى است . در صورتى كه با فروتنى و تضرع و زارى همراه باشد . [ تأكيد بر دعا از ناحيه معصومين ] و چون هدف از تأليف اين كتاب ترغيب در دعا و تحريص بر آن و حسن ظن به خدا و خواست آنچه كه در نزد خداست مىباشد بنا بر اين بدان كه اخبارى از ائمه اطهار در تاكيد دعا آمده كه دعا را معرفى كرده و به آن ترغيب مىنمايند و انسانها را به آن رهنمون مىسازند . صدوق از محمد بن يعقوب به اسنادش از ائمه اطهار عليهم السلام روايت كرد : هر كس كه عمل خيرى به او برسد و به آن عمل كند ، ثواب او همانست كه در آن روايت آمده است ، اگر چه در واقع ، ثواب آن عمل به آن گونه نبوده كه به وى رسيده است . و همچنين صدوق به اسنادش از صفوان از ابا عبد اللَّه عليه السلام روايت مىكند : هر كس به او عمل خيرى برسد و به آن عمل نمايد به اجر آن مىرسد گرچه رسول خدا ( ص ) نفرموده باشد . و محمد بن يعقوب از على بن ابراهيم از پدرش از ابن عمير ، از هشام بن سالم از امام صادق عليه السلام نقل مىكند كه فرمود : هر كس چيزى از ثواب بر عملى ، به وى برسد و آن را انجام دهد آن اجر ، به وى مىرسد ، گرچه آن ثواب به آن صورت نباشد كه به وى رسيده است . و از طرق عامه روايت مرفوعه عبد الرحمن حلوانى از جابر بن عبد اللَّه انصارى است كه از پيامبر ( ص ) نقل كرده كه آن حضرت فرمود : هر كس فضيلتى به او برسد و او آن را بگيرد ، و بدان عمل نمايد در حالى كه ايمان به خدا دارد و اميدوار به پاداش الهى باشد ، خداى تعالى آن پاداش را به او عطا مىكند ، گرچه آن ثواب آن گونه نباشد . بنا بر اين اين معنا بين فريقين اجماعى است .