ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا . « 1 » يعنى : « آنچه پيامبر به شما داد ، آن را بگيريد و از آنچه شما را باز داشت ، باز ايستيد » . بنا بر اين ، وحيى كه به پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله شده دو قسم است : يك قسم آن كتبى يعنى نوشته شده و مدوّن ، از جانب خداست كه نامش « قرآن » است ؛ قسم ديگر وحى شفاهى است يعنى « مجموعهء علوم و دانشى كه خداوند به پيامبر داده » و او آن را در قالب الفاظ و عبارات خود ريخته تا كتاب خدا را تبيين و تفسير نمايد و جزئيّات آن را براى مردم توضيح دهد . آيهء شريفهء ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى « 2 » « از سر هوس سخن نمىگويد ، اين سخن بجز وحيى كه وحى مىشود نيست » . گوياى اين است كه وحى ، شامل قرآن و علوم پيامبر هر دو مىشود . بنا بر اين ، مجموعهء گفتار و سخنان رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله كه بر محور دين و در چهار چوبهء مسائل شريعت باشد . همه داخل در وحى است . « 3 » با توجّه به مطالب فوق ، ديگر جايى براى اشكال‌تراشى بعضى ، از قبيل اينكه « چرا فلان حكم و دستور جزئى در قرآن نيست ؟ » نمىماند . زيرا بيان جزئيّات احكام و بسيارى ديگر از مسائل را ، خود قرآن كريم به « تبيين و امر و نهى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله » ارجاع داده است ، و تا آنجا كه شرايط و مقتضيات زمان پيامبر اقتضا مىنمود ، آن حضرت چيزى را فروگذار نفرمودند ، و بر اساس رهنمود قرآن كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله صادق و راستگوست و از سر هوس سخن نمىگويد ، آن حضرت فرموده است : إنّى تارك فيكم الثّقلين كتاب اللَّه و عترتى أهل بيتى ما إن تمسّكتم بهما لن تضلّوا أبدا فإنّهما لن يفترقا حتّى يردا علىّ الحوض . « 4 »

--> ( 1 ) - حشر / 7 . ( 2 ) - نجم / 3 و 4 . ( 3 ) - براى توضيح بيشتر به « مباحث اصول دين » ، اثر محمّد على كوشا ، ص 157 - 162 رجوع كنيد . ( 4 ) سنن دارمى ، ج 2 ، ص 432 - مسند احمد حنبل ، ج 3 ، ص 14 و 17 و 59 - الغدير علّامه امينى مجلّدات 1 و 2 و 3 .