حديث 2 - پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله به يكى از زنانش فرمود : به زنهاى مؤمنان بياموز كه با آب تطهير كنند و دقّت ورزند ، زيرا كه آب ، اطراف [ موضع نجاست ] را پاك نموده و بواسير را از بين مىبرد . توضيح : حواشى : جمع حاشيه ، و در اينجا ، اطراف و جوانب مخرج [ غائط ] مراد است . مطهره : به فتح و يا كسر ميم ، در اصل براى ادات و ابزار استعمال مىشود كه جمع آن مطاهر است و در اينجا ، سبب طهارت ، يعنى بر طرف كنندهء نجاست مراد است ، مانند مسواك كردن كه سبب زايل شدن آلودگى دهان است . بواسير : جمع باسور . و آن دردى است كه در نشيمنگاه بوجود مىآيد ، و گاهى نيز در بينى ، ولى مراد در اينجا همان معناى اوّل است . و معناى حديث اين است كه آب ، بواسير را از بين مىبرد . شيخ ابو جعفر على از اين روايت استدلال بر وجوب استنجاء كرده است و ممكن است كه وجه دلالت را به دو صورت بيان كنيم : اوّل : اينكه امر به امر ، نزد بعضى از علماى علم الاصول دلالت بر امر مىكند ، و خود امر هم براى وجوب است ، ولى اين دو قابل مناقشه است . دوم : اينكه سخن از « مطهرة » به ميان آورد گفتيم كه مراد از آن ، زايل نمودن نجاست است ، و [ از طرفى ] ازالهء نجاست واجب است ، پس استنجاء نيز واجب مىشود . بنا بر اين وقتى كه استنجاء بر زنان واجب باشد ، بر مردان نيز واجب مىشود زيرا كه آن حضرت صلّى اللَّه عليه و آله فرموده : « حكم و دستور من بر يكى به منزلهء حكم و دستور من بر همه است » . و علماى گذشته هم تفصيلى در اين دو مسأله قائل نشده‌اند [ كه مثلا فرمان آن حضرت در مورد زنها چيزى و در مورد مردها چيز ديگر باشد . ] الحديث الثالث ما أخبرني به الشيخ العالم الفقيه الصالح جلال الدين أبو محمد الحسن بن أحمد بن الشيخ السعيد شيخ الشيعة و رئيسهم في زمانه نجيب الدين أبي عبد اللَّه محمد بن محمد بن جعفر بن نما الحلي الربعي في شهر ربيع الآخر سنة اثنتين و خمسين و سبعمائة بالحلة ، عن والده نظام الدين أحمد ، عن جده ، عن الشيخ الفقيه علي بن يحيى بن علي الخياط السوراوي ، عن الشيخ الفقيه عربي بن مسافر العبادي ، عن عماد الدين الطبري عن المفيد أبي علي ، عن والده الشيخ أبي جعفر الطوسي ، عن