( 1 ) ( 176 ) 5 - ابو بصير گويد : از امام صادق عليه السّلام پرسيدم : چه مىشود شما هم مانند على عليه السّلام كه اصحابش را به اسرار خبر مىداد ما را خبر دهى ؟ فرمود : به خدا راست مىگويى ، ولى تو يك خبر را به من نشان بده كه من به تو گفته‌ام و تو آن را پنهان داشته‌اى . ابو بصير گويد : به خدا قسم حتى يك حديث سراغ ندارم كه آن را پنهان كرده باشم . ( 2 ) ( 177 ) 6 - امام صادق عليه السّلام فرمود : مورد تقيه هنگام اضطرار و ناچارى است ، و تقيه‌كننده خود داناتر به مورد تقيه است ؛ زمانى كه گرفتار آن مىشود . ( 3 ) ( 178 ) 7 - امام باقر عليه السّلام فرمود : تقيه براى جلوگيرى از خونريزى و حفظ جان انسانها است . هر گاه خونى ريخته شد ديگر جاى تقيه كردن نيست . ( 4 ) ( 179 ) 8 - ابو بصير گويد : از امام صادق عليه السّلام در بارهء احاديث كثير پرسيدم ، فرمود : آيا چيزى از آنهائى را كه به تو گفتم پنهان داشته‌اى كه بقيه‌اش را برايت بگويم ؟ چون حال مرا ديد ، فرمود : امّا آنچه را براى يارانت گفته‌اى اشكالى ندارد ، افشا كردن به اين است كه غير يارانت را به آنها خبر دهى . ( 5 ) ( 180 ) 9 - امام صادق عليه السّلام فرمود : فرو نشاندن خشم از دشمن هنگام تسلّط دشمن تقيه مىباشد ، و محافظى است براى كسى كه تقيه مىكند ، و دورى جستن از افتادن در بلاى دنيوى است . ( 6 ) ( 181 ) 10 - ابن مسكان گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : به گمانم كه هر گاه در پيش رويت كسى به على عليه السّلام دشنام گويد و تو قدرت داشته باشى بينى آن دشنام دهنده را از بيخ قطع مىكنى ! گفتم : آرى به خدا فدايت شوم من و خانواده‌ام اين چنين هستيم . فرمود : اين كار را نكن ، به خدا قسم چه بسيار شنيدم كه كسى به على عليه السّلام دشنام مىداد در حالى كه بين من و او فقط ستونى بيش فاصله نبود ، و من خودم را پشت آن پنهان مىنمودم ، و هر گاه نمازم را تمام مىكردم ، از كنار او مىگذشتم و بر او سلام مىدادم و با او مصافحه مىنمودم . ( 7 ) ( 182 ) 11 - امام صادق عليه السّلام در مورد قول خداوند تبارك و تعالى : ( پيامبران را بناحق مىكشند ) فرمود : به خدا قسم اينها پيامبران را با شمشيرهاى خود نكشتند بلكه اسرار آنها را فاش كردند و موجب كشته شدن آنها شدند . ( 8 ) ( 183 ) 12 - امام صادق عليه السّلام فرمود : از پيروان على عليه السّلام به حساب نمىآيد كسى كه تقيه نكند . ( 9 ) ( 184 ) 13 - امام صادق عليه السّلام فرمود : كسى كه تقيه نداشته باشد دين ندارد ، و تقيه از آنچه ما بين آسمان و زمين است گسترده‌تر است .