فصل يازدهم : در تقيّه ( 1 ) ( 172 ) 1 - امام صادق عليه السّلام فرمود : اى معلّى ! اسرار ما را نهان دار و فاش مكن ، زيرا هر كس امر ما را پنهان كند و فاش نكند خداوند او را در دنيا عزيز كند ، و عزّتش را در آخرت به صورت نورى پيش رويش قرار دهد كه او را به سوى بهشت مىكشاند . اى معلّى ! هر كس اسرار ما را فاش كند و آن را پنهان نكند خداوند او را در دنيا خوار سازد ، و در آخرت نور را از پيش رويش بردارد و آن را تبديل به تاريكى سازد كه او را بسوى آتش بكشاند . اى معلّى ! تقيّه دين من و دين پدرانم است ، هر كس تقيّه نكند دين ندارد ، خداوند دوست دارد در نهان عبادت شود همانطور كه دوست دارد در عيان عبادت شود . اى معلّى ! كسى كه امر ما را فاش كند ، مانند كسى است كه منكر آن باشد . ( 2 ) ( 173 ) 2 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هر كس چيزى از اسرار ما را بر عليه ما فاش كند مانند كسى است كه ما را عمدا كشته باشد نه از روى خطا . ( 3 ) ( 174 ) 3 - امام صادق عليه السّلام فرمود : از پدرم شنيدم كه مىفرمود : قسم به خدا هيچ چيز روى زمين نزد من از تقيّه عزيزتر نيست ، اى حبيب ! هر كه تقيّه كند خداوند مقام او را بالا برد ، اى حبيب ! هر كس تقيه نكند خدا او را خوار كند . اى حبيب ! مردم در صلح و سازشند ، پس اگر آن ( حكم جهاد از طرف امام عليه السّلام ) باشد اين هم ( رفع تقيّه از امت ) هم هست . ( 4 ) ( 175 ) 4 - امام صادق عليه السّلام در مورد قول خداى عزّ و جل : ( آنها پاداششان را دو بار مىگيرند بخاطر صبرشان ) فرمود : به خاطر صبرشان بر تقيّه كردن . ( و به وسيله كارهاى نيك زشت و ناپسند را بر طرف مىكنند ) فرمود : كار نيك ، تقيه ، و كار زشت ، فاش كردن امر ماست .