( 1 ) ( 71 ) 18 - امام باقر عليه السّلام فرمود : هر كس هنگام مصيبت صبر كند و استرجاع نمايد ( يعنى بگويد : إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ ) ، راضى به امر خدا شده و اجر و مزدش به عهده خداست . و هر كس اين كار را انجام ندهد حكم خدا بر او جارى مىشود ؛ در حالى كه او نكوهيده و مذموم است ، و خداوند اجرش را پائين آورده . ( 2 ) ( 72 ) 19 - امام صادق عليه السّلام فرمود : مؤمن با بردبارى بر ناگواريها و سختيها سرشته مىشود . ( 3 ) ( 73 ) 20 - امام باقر عليه السّلام فرمود : زمانى كه طاهر فرزند رسول خدا فوت كرد ايشان خديجه عليها السّلام را از گريه كردن منع فرمود ، حضرت خديجه گفت : بلى اى رسول خدا ! ( كنايه از اينكه مطيع حرف شما هستم ) و لكن شير در سينه‌ام جارى شد و من گريه كردم . فرمود : آيا نمىخواهى كه او را جلوى درب بهشت ايستاده ببينى ، و هر گاه تو را ديد دستت را بگيرد و به پاكترين و خوشبوترين مكان بهشت ببرد ؟ گفت : آرى اين چنين است ، پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : خداوند عزيزترين و با كرامت‌تر از آنست كه ميوه دل بنده‌اى را از او بگيرد و او صبر كند ، و حسرت بخورد و حمد خدا را بگويد ، آنگاه خداوند او را عذاب كند . ( 4 ) ( 74 ) 21 - امام صادق عليه السّلام فرمود : فرزندى را كه انسان در راه خدا مىدهد ، بهتر است از هفتاد فرزند كه از خود بجاى گذارد و تمام آنها بعد از مرگ او سوار بر اسبها شوند و در راه خدا جهاد كنند . ( 5 ) ( 75 ) 22 - امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند عزّ و جل به حضرت داود ( صلوات اللَّه عليه ) وحى كرد كه : رفيق و همراه تو در بهشت خلاده دختر اوس است ، به نزد او برو و به او خبر و بشارت را بده ، و به او اعلام كن كه همسر تو در آخرت است ، حضرت داود به طرف منزل او رفت و درب منزل را كوبيد و خلاده بيرون آمد . حضرت گفت : تو خلاده دختر اوس هستى ؟ گفت : اى پيغمبر خدا ؛ من آن رفيق تو كه به دنبالش مىگردى نيستم ، حضرت داود به او گفت : آيا تو خلاده دختر اوس از نواده‌گان فلان و فلان نيستى ؟ گفت : چرا هستم ، فرمود : پس تو خود او هستى ، گفت : اى پيغمبر خدا ! شايد مشابهت اسمى با اسم ديگر شده ، حضرت داود عليه السّلام فرمود : من دروغ نمىگويم ، به من هم دروغ گفته نشده و تو حقيقتا همان هستى ، گفت : اى پيغمبر خدا ! من تو را تكذيب نمىكنم ولى قسم به خدا نمىبينم در خودم آنچه تو مرا به آن توصيف مىكنى ، حضرت داود ( صلوات الله عليه ) به او گفت : مرا از اخلاق و رفتار نيكويت خبر ده كه چيست ؟ گفت : اكنون از سرنوشت خود تو را با خبر سازم كه : هر چه به من رسد ، و هر بلايى كه از ناحيهء خدا باشد ، اگر مريضى و گرسنگى به من روى آورد بر آن صبر كنم ، و هرگز از خدا طلب بر طرف شدن آن سختى را نكرده‌ام