( 1 ) ( 56 ) 3 - امام رضا عليه السّلام از قول پدر بزرگوارش فرمود : پدرم مرا امر فرمود - يعنى امام صادق عليه السّلام - كه به نزد مفضّل بن عمر بروم و او را در مورد مرگ اسماعيل تعزيت گويم ، و فرمود : به مفضّل سلام برسان و به او بگو كه ما مصيبت اسماعيل را ديديم و صبر كرديم ، پس صبر كن همانطور كه ما صبر كرديم ، ما هر گاه امرى را اراده كنيم و خداوند امر ديگرى را اختيار كند ما امر خود را تسليم امر او خواهيم كرد . ( 2 ) ( 57 ) 4 - امام صادق عليه السّلام فرمود : نشانهء توكل اين است كه : با اينكه از خدا مىترسى از ديگرى مترس . ( 3 ) ( 58 ) 5 - امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند : صبر از يقين است . ( 4 ) ( 59 ) 6 - عبد اللَّه بن عباس گفت : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بر قاطرى كه كسرى يا قيصر به او پيش كش كرده بود سوار شد ، سپس موى آن قاطر را گرفت و مرا پشت سر خود سوار نمود ، و فرمود : اى جوان ! به ياد خدا باش تا خدا تو را حفظ كند ، به ياد خدا باش تا همواره خدا را جلوى روى خود بينى ، خداى عزّ و جل را در سستىها و لغزشها به ياد آور تا خداوند تو را در سختيها اجابت و دستگيرى كند ، هر گاه سؤال كردى از خدا سؤال كن ، و هر گاه طلب كمك كردى استعانت به خدا بجوى ، كه قلم تقدير مشخّص نموده آنچه را بايد انجام شود ، اگر مردم كوشش كنند كه به امرى كه خداوند مقدر نفرموده به تو نفعى برسانند قادر بر آن نخواهند بود . اگر مىتوانى كه صبر نمائى به همراه يقين اين كار را بكن ، و اگر نمىتوانى صبر كن كه در صبر كردن بر آنچه بر تو سخت است خير بسيار مىباشد . و بدان كه صبر به همراه پيروزى است ، و گشايش به همراه سختى ، و به دنبال هر سختى آسانى است . ( 5 ) ( 60 ) 7 - امام صادق عليه السّلام فرمود : صبر سر ايمان است . ( 6 ) ( 61 ) 8 - امام صادق عليه السّلام : صبر نسبت به ايمان همانند سر نسبت به بدن است ، چون سر نباشد تن هم نخواهد بود ، همچنين هر گاه صبر نباشد ايمان هم نيست . ( 7 ) ( 62 ) 9 - امام صادق عليه السّلام فرمود : اى حفص ! هر كه صبر كند ، اندكى صبر كرده ، و هر كس بىتابى كند اندكى بىتابى نموده . سپس فرمود : حتما در تمام كارهايت صبر را پيشهء خود ساز ، زيرا خداوند محمّد صلّى اللَّه عليه و آله را مبعوث نمود و او را به صبر و مدارا امر كرد ، و فرمود : ( بر آنچه مىگويند صبر كن و به زيبايى و نرمى آنها را ترك كن و مرا با نعمت خوارگانى كه تو را تكذيب مىكنند واگذار ) . و خداوند تبارك و تعالى مىفرمايد : ( دفاع كن كه به نيكوترين وجه در مقابل بديها ، تا بناگاه آنكه ميان تو و او دشمنى است گويا او دوستى صميمى است ، و به آن برخورد نكنند مگر كسانى كه صابر باشند ، و بر نخورد به آن مگر كسى كه صاحب بهره فراوان باشد ) پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله صبر كرد بدرجه‌اى كه به او وصله‌هاى بزرگى چسباندند و او را به آنها متهم ساختند ( مثل اينكه به او ساحر و مجنون و كذّاب گفتند ) .