( 1 ) ( 40 ) 5 - امام باقر عليه السّلام از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله روايت كند كه فرمود : خداوند عزّ و جل مىفرمايد : قسم به عزت و جلالم و بزرگى و عظمت و نور و برترى و به جايگاه بلندم ، هيچ بنده‌اى خواست خود را بر خواست من مقدم نكند ؛ مگر اينكه كارش را پريشان كنم ، و دنيايش را درهم سازم و دلش را به آن مشغول نمايم ، و از آن به او ندهم مگر آنچه را برايش مقدّر كرده‌ام ، قسم به عزت و جلال و بزرگى و عظمت و نور و برترى و بلندى مقام و جايگاهم ، هيچ بنده‌اى خواست مرا بر خواست خود مقدّم نكند مگر اينكه ملائكه من از او محافظت كنند ، و آسمانها و زمين را متكفل روزى او سازم ، و از پس تجارت و سودجوئى هر تاجرى من پشتيبان او هستم و دنيا بر خلاف انتظارش به آستان بوسى او آيد . ( 2 ) ( 41 ) 6 - امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله براى هر كارى كه واقع شده بود نمىفرمود : اى كاش غير آن واقع شده بود . ( 3 ) ( 42 ) 7 - امام باقر عليه السّلام فرمود : سزاوارترين خلق خدا - كه بدان چه خداوند برايش مقدر كرده تسليم باشد - كسى است كه خدا را شناخته ، و هر كس راضى به قضا و قدر باشد قضا و قدر الهى شامل حالش شود ، و خداوند پاداش بزرگى نصيب او گرداند ، و هر كه ناخشنود از قضا و قدر الهى باشد قضا و قدر بر او بگذرد و خداوند پاداش او را بيهوده انگارد . ( 4 ) ( 43 ) 8 - امام صادق عليه السّلام در مورد قول خداوند عز و جل ( إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ . . . ) فرمود : يعنى ستايش نمايند پيامبر را و درود بر او فرستند ، پرسيدم : چگونه رسول بداند كه ملائكه بر او درود مىفرستند ؟ فرمود : پرده‌ها براى او كنار مىرود ، پرسيدم : به چه چيز مؤمن مىفهمد كه مؤمن است ؟ فرمود : به وسيلهء تسليمش در برابر قضاى خداوند و خشنودى او به آنچه بر او مىرسد ، بدون غضب و ناراحتى . ( 5 ) ( 44 ) 9 - پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كس دوست داشته باشد كه با تقواترين مردم باشد پس بايد توكل بر خدا كند . ( 6 ) ( 45 ) 10 - امام باقر عليه السّلام فرمود : هر كس توكل بر خدا كند مغلوب نگردد و هر كه به خدا پناه آورد شكست نخورد . ( 7 ) ( 46 ) 11 - پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : خداوند عزّ و جل مىفرمايد : هيچ آفريده‌اى نيست كه از آفريدهء ديگرم كمك بخواهد ، و از من كمك نخواهد مگر اينكه اسباب آسمانها و زمين را از او قطع نمايم ، چنانچه چيزى از من بخواهد به او نخواهم داد ، و اگر مرا بخواند به او جواب نمىدهم . و هيچ مخلوقى نيست كه متمسك به من شود نه به آفريده‌ام ؛ مگر اينكه آسمانها و زمين را وسيلهء تهيّهء رزق و روزى او قرار مىدهم ، اگر از من چيزى بخواهد به او مىدهم ، و اگر مرا بخواند او را اجابت كنم ، و اگر از من طلب آمرزش كند او را بيامرزم .