و شما در گروه خاندان پيامبرتان محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در آمديد و به راهى رفتيد كه خداوند به آن امر فرموده است . شما همان راهى را كه خدا برايتان برگزيده بود ، انتخاب كرديد و كسى را كه خدا اراده كرده بود ، اختيار نموديد . پس مژده باد بر شما و باز هم مژده باد بر شما . به خدا سوگند ، شماييد كه مورد رحمت حقّ قرار گرفته‌ايد ، كردار نيك نيكوكارانتان پذيرفته مىشود و از كردار زشت بدكارانتان چشم‌پوشى مىشود . هر كس روز قيامت بدون آن عقيده‌اى كه شما داريد به پيشگاه پروردگار درآيد ، خداوند نه كردار نيكش را مىپذيرد و نه از كردار بدش درمىگذرد . اى ابا محمّد ، آيا تو را خوشحال كردم ؟ ابو بصير گفت : عرض كردم : فدايت شوم بيشتر بگوييد . امام عليه السّلام فرمود : اى ابا محمّد ، خداوند فرشتگانى دارد كه گناهان را از دوش شيعيان ما مىريزند ، همان گونه كه باد خزان ، برگهاى درختان را در فصل پاييز مىريزد و اين است معنى كلام خداوند عزّ و جلّ : « و فرشتگان پروردگارشان را سپاس و ستايش مىكنند و براى مؤمنان طلب آمرزش مىكنند » به خدا سوگند آمرزش خواهى آنان ، تنها براى شما است ، نه براى ساير مردم . اى ابا محمّد ، آيا خوشحالت كردم ؟ ابو بصير گفت : عرض كردم : فدايت شوم ، بيشتر بگوييد ، امام عليه السّلام فرمود : اى ابا محمّد ، به خدا سوگند ، خداوند عزّ و جلّ در اين آيه [ آيه‌اى كه بعدا تلاوت مىفرمايد ] ، هيچ يك از اوصياى پيامبران و پيروانشان را جدا نكرده ، جز امير مؤمنان على عليه السّلام و شيعيانش را ، آنجا كه در قرآن كريم ، كه سخنش حقّ است ، مىفرمايد : « [ روز قيامت ] روزى [ است ] كه هيچ دوستى براى دوست خود كارى انجام نمىدهد و آنها يارى نمىشوند ، مگر كسانى كه با قلبى پاك و سالم [ از پليديها ] به نزد خداوند بيايند » و مقصود خداى بزرگ از اين آيه ، على عليه السّلام و شيعيان او هستند .