براى آماده كردن توشه آن سرا برنج افكند و مردم را از بد او راحت كند از كسى كه دورى گزيند براى پرهيزگارى و پاكدامنى است و بهر كه نزديك شود براى دلسوزى و مهربانى است نه دورى او براى گردنفرازى و نه نزديكيش براى فريب است بلكه بخوبان پيش از خود اقتدا مىكند و او خود پيشواى پارسايان و نيكوكارانست . در اين هنگام همام نعره بزد و جان بداد امير المؤمنين عليه السّلام فرمود به خدا سوگند من از همين بىتابى و بىتوانى بر او مىترسيدم و دستور داد او را براى دفن آماده كنند و بر او نماز خواند و سپس فرمود پندهاى رسا با اهلش چنين مىكند گوينده‌اى عرض كرد يا امير المؤمنين چرا ترا گزندى نرسيد فرمود واى بر تو براى هر كسى مرگى است كه از او رد نميشود و سببى است كه از آن نمىگذرد خاموش باش و پر نگو كه شيطان بر زبان تو سخن مىگويد . حديث 36 - صفوان پسر مهران گويد امام صادق عليه السّلام فرمود مؤمن كسى است كه چون خشمگين شود خشمش او را از جاده راست بدور نكند و چون راضى شود خرسنديش او را در باطل فرو نمىبرد و چون توانائى يابد بيش از مال و حق خود را دست نميزند .