حديث 32 - مسعدة پسر صدقه گويد از امام صادق عليه السّلام از پيروانش پرسيدند فرمود پيروان ما كسانيند كه در كارهاى نيك پيش‌قدم‌اند و از كردن كارهاى بد سرباز مىزنند نيكوئى را آشكار مىكنند و به كار خوب پيشى مىگيرند براى علاقه‌اى كه برحمت خداوند جليل دارند اينان از مايند و با مايند هر جا كه ما باشيم . حديث 33 - اصبغ پسر نباته گويد روزى امير المؤمنين عليه السّلام بيرون آمد و ما گرد هم بوديم فرمودند شما كيستند و گرد هم آمدنتان براى چيست عرض كرديم گروهى از پيروان تو هستيم فرمودند پس چرا نشانى پيروان خود را در شما نمىبينم عرض كرديم نشان پيروان تو چيست فرمود آنها از زيادى بيدارى و نماز شب رنگشان زرد و چشمهايشان كم سو و اشك‌ريز از ترس خدايند لبهايشان از زيادى روزه دارى و ذكر خدا گفتن خشك شده و بر آنها گرد ترس و فروتنى نشسته است . حديث 34 - ابى بصير گويد بر امام صادق عرض شد پيروان خود را براى ما بستاى