يا جابر پيرو على عليه السّلام كسى است كه صدايش از گوشش نمىگذرد ( فرياد نميزند ) و دشمنى او تا بتواند از دستش به ديگرى نخواهد رسيد ( تا بتواند دشمنى با ديگرى را در خود خفه مىكند ) كسانى را كه در باره ما كوتاه آمده‌اند ستايش نميكنند و با كسانى كه با ما دشمنند رفت و آمدى ندارند و با هر كه بما عيب بندد نمىنشينند پيرو على عليه السّلام مانند سگ روزه نميكشد و مانند كلاغ آزمند نيست از مردم درخواست و پرسش نميكند اگر چه از گرسنگى بميرد ، زندگانى آنان درويشانه و خانه بدوشند اگر در جايى باشند مردم آنها را نمىشناسند و اگر پنهان باشند كسى آنها را نمىجويد و چون بيمار شوند احوال آنها را نمىپرسند و اگر بميرند كمتر كسى با خبر مىشود و در گورها يك ديگر را ديدار كنند ( روانشان ) عرض كردم اينها را از كجا پيدا كنيم فرمود در اطراف زمين و بين بازارها آواره‌اند و اين فرمايش خداوند بزرگ است آنجا كه مىگويد أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ « 1 » حديث 26 - مفضل پسر قيس گويد امام صادق عليه السّلام فرمود پيروان ما در كوفه چند نفرند عرض شد پنجاه هزار و مرتب مىپرسيد تا اينكه فرمود آيا اميد دارى

--> ( 1 ) برابر مؤمنان فروتن و بر كافران گردن فرازند - سوره مائده آيه 54 .