كسانى هستند كه از زيادى روزه‌دارى و گرسنگى كشيدن باريك ميان و خشكيده لب هستند ، مهربان و دانشمند و داراى گذشتند . به ترك زيادى دنيا شناخته مىشوند ، پس در كارهاى خود پرهيزكارى و كوشش در مجاهده با نفس را پيش گيريد . حديث 19 - پسر ابى المقدام بگفته از پدرش گويد امام باقر عليه السّلام فرمود اى پسر ابى المقدام پيروان على عليه السّلام از زيادى بندگى و بيدارى شبها و قيام در آن و روزه‌دارى روزها لاغر و رنجديده و لب چروكيده هستند لب خشكند از زيادى ياد خدا كردن و لاغر ميانند از بسيارى روزه گرفتن رنگهايشان زرد و چهرهء آنان درهم كشيده و دگرگون شده چون شب فرا رسد زمين را فرش خود سازند و پيشانى خويش را در پيشگاه خدا به خاك مىسايند ديدگان آنان گريان اشگهايشان ريزان و نماز و دعاى ايشان فراوانست كتاب خدا را ميخوانند و در حالى كه مردم در سرورند آنها اندوهگين‌اند . حديث 20 - سندى پسر محمد گويد گروهى بدنبال امير المؤمنين عليه السّلام ميرفتند .