و دانش را با خرد درآميخته است . او را مىبينى كه از كسالت و تنبلى [ در امر دين ] دور است و پيوسته [ در هدايت ] نشاط دارد . آرزويش نزديك و لغزشش اندك است . انتظار مرگ خود را دارد و قلبش خاشع و فروتن است . پروردگارش را ياد مىكند و از گناهانش مىترسد . نفسش قانع و نادانىاش پنهان است . كارها را آسان مىگيرد و نگهدار دين خود است . شهوتش مرده و خشمش را فرو برده است . اخلاقش صاف و پاك و همسايه‌اش از او ايمن است . تكبّرش اندك است و زيانى ندارد . بسيار خدا را ياد مىكند و در امر دينش محكم و استوار است . آنچه را با او به راز گويند ، براى دوستانش فاش نمىسازد و گواهى خود را از دشمنانش دريغ نمىدارد . هيچ كار حقّى را رياكارانه انجام نمىدهد و به خاطر شرم و حيا آن را رها نمىكند . به خير و خوبى او اميدوارند و از شرّش در امانند . اگر در بين غافلان باشد ، در شمار ذاكران نوشته مىشود ، و اگر در ميان ذاكران باشد ، از جملهء غافلان نوشته نشود . از كسى كه به او ظلم كرده درگذرد ، به كسى كه او را محروم كرده عطا مىكند ، و به كسى كه از او بريده مىپيوندد . حلم و بردبارىاش را از كف نمىدهد ، در آنچه او را به شكّ مىاندازد ، عجله نمىكند و از آنچه برايش [ از بديهاى ديگران ] روشن شده ، چشم‌پوشى مىكند . جهالت از او دور است . سخنش نرم است ، مكرى ندارد ، نيكىاش به ديگران مىرسد ، سخنش راست است و كردارش نيكوست . نيكىاش رو آورده ، و شرّش روگردانده است . در سختىها ، آرام و با وقار و در ناگواريها ، صبور و شكيبا است . در فراوانى نعمت شكرگزار است ، به دشمنش ستم نمىكند ، و در مورد كسى كه دوست دارد ، به گناه نمىافتد .