پوشاكشان ميانه روى و رفتارشان تواضع و فروتنى است . با اطاعت و فرمانبردارى براى خدا خضوع كردند ، پس مبهوت [ جمال او ] شدند ، از آنچه خدا بر آنها حرام كرده است ، چشم پوشيده‌اند و به شنيدن علمى كه برايشان سودمند است گوش فرا داده‌اند . در سختى و گرفتارى ، چنان به سر مىبرند كه در آسايش و خوشى ، و اين ، در اثر رضايت آنها از قضاى خداوند است . اگر خداوند وقت مرگشان را معيّن نكرده بود ، ارواحشان از شوق رسيدن به پاداش و از ترس عقوبت و عذاب ، يك چشم به هم زدن در بدنهايشان قرار نمىگرفت . آفريدگار در جانشان بزرگ ، و هر چه غير اوست ، در نظرشان كوچك است . آنها مانند كسى هستند كه بهشت را ديده و در آن متنعّم است و يا دوزخ را مشاهده كرده و در آن معذّب است . قلبهايشان اندوهگين است و [ مردم ] از شرّشان در امانند ، بدنهايشان لاغر و نيازهايشان اندك است و نفسهايشان عفيف ، و رنجشان از دنيا بسيار است . مدّت كوتاهى [ در اين دنيا ] صبر كردند كه راحتى طولانى را برايشان به دنبال خواهد داشت . [ داد و ستد با خدا ] تجارت سود آورى است كه پروردگار كريمى آن را برايشان مهيّا فرموده است . دنيا آنها را خواسته ، ولى آنها دنيا را نخواسته‌اند . دنيا آنها را طلبيده ، ولى آنها دنيا را عاجز و درمانده كرده‌اند . اما شب هنگام به پا مىايستند و آياتى از قرآن را تلاوت مىكنند ، و خود را با آن اندوهگين مىسازند و [ يا ] از آن بشارت مىطلبند . در اثر گريه بر گناهانشان و درد زخمهاى درونشان ، حزن و اندوه آنان برانگيخته مىشود و وقتى به آيه‌اى برمىخورند كه در آن ترس و بيم است ، با گوش دل آن را مىشنوند و به آن چشم مىدوزند