حديث سى و چهارم ابو بصير گفت : به امام جعفر صادق عليه السّلام عرض كردم : فدايت شوم ، [ صفات ] شيعيانت را برايم وصف فرما . حضرت فرمود : شيعهء ما كسى است كه صدايش از گوشش نمىگذرد و دشمنىاش از بدنش به ديگرى تجاوز نمىكند . بارش را به دوش ديگرى نمىاندازد و اگر از گرسنگى هم بميرد ، از غير برادران دينىاش چيزى نمىخواهد . شيعهء ما كسى است كه همچون سگ پارس نمىكند و همچون كلاغ طمع نمىورزد . شيعهء ما ، سبك بار زندگى مىكند و هر زمان در جايى مأوا مىگيرد . شيعيان ما كسانى هستند كه در اموالشان ، حقّ مشخّصى براى ديگران قرار مىدهند ، با يك ديگر مواسات مىكنند ، هنگام مرگ ، بىتابى نمىكنند و در قبرهايشان به زيارت يك ديگر مىروند . ابا بصير گفت : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : فدايت شوم ، اينان را كجا بجويم ؟ فرمود : در اطراف زمين و بين بازارها ، آن گونه‌اند كه خداى بزرگ در كتابش [ در بارهء آنها ] فرموده است : « در برابر مؤمنين فروتن و در مقابل كافران سرفرازند » . حديث سى و پنجم عبد الرحمن بن كثير گفت : امام صادق از پدرش امام باقر عليهما السّلام نقل كرد كه آن حضرت فرمود :