زشتگويى كند ، خدا بركت روزيش را از او بركند و بردارد ، واو را به خودش وا گذارد ، و اسباب زندگانى او را بر او تباه گرداند » . 2632 / 15 . از او ، از معلّى ، از احمد بن غسّان ، از سماعه روايت است كه گفت : بر امام جعفر صادق عليه السلام داخل شدم . در ابتدا به من فرمود : « اى سماعه ! چه بود آنچه در ميان تو و شتردارت اتّفاق افتاد ؟ بپرهيز از آنكه بسيار زشتگو يا فريادزننده يا لعنت‌كننده باشى » . عرض كردم : به خدا سوگند كه آن شتردار بر من ستم كرده بود . فرمود كه : « اگر او بر تو ستم كرده بود ، تو بر او افزودى . به درستى كه اين روش از كردار من نيست ، و شيعيان خود را به اين امر نمىكنم . از پروردگار خويش آمرزش طلب كن و ديگر به سوى امثال اين برمگرد » . عرض كردم كه : از خدا آمرزش مىطلبم و ديگر به سوى امثال اين بر نمىگردم . باب در بيان حال كسى كه از بدى او پرهيز مىشود 132 . باب در بيان حال كسى كه از بدى او پرهيز مىشود 2633 / 1 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از عثمان بن عيسى ، از سماعه ، از ابو بصير ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « پيغمبر صلى الله عليه و آله روزى در نزد عايشه بود ، و در آن بين كه در منزل او تشريف داشت ، ناگاه مردى رخصت طلبيد كه بر آن حضرت داخل شود . رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : بد صاحب قوم و قبيله‌اى است . عايشه برخاست و داخل حجره شد ، و رسول خدا صلى الله عليه و آله آن مرد را رخصت داد كه داخل شود ؛ پس چون داخل شد ، رسول خدا روى مبارك را به او آورد و با نهايت گشاده‌رويى با او سخن مىگفت ، تا آنكه چون فارغ شد و از پيش آن حضرت بيرون رفت . عايشه به آن حضرت عرض كرد كه : يا رسول اللَّه ! در بين اينكه اين مرد را ذكر مىفرمودى به آن‌چه او را با آن ياد نمودى ، ناگاه به او رو آوردى به روى مبارك و گشاده‌رويى ؛ پس رسول خدا صلى الله عليه و آله در آن هنگام فرمود : به درستى كه از جملهء بدترين بندگان خداى عز و جل ، كسى است كه مردم همنشينى با او را ناخوش دارند ، به جهت زشتگويى كه دارد » . 2634 / 2 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود كه : بدترين مردمان در نزد خدا در روز قيامت ، آنانند كه مردم ايشان را گرامى مىدارند ، به جهت پرهيز كردن از بدى ايشان » . 2635 / 3 . از او ، از محمد بن عيسى بن عبيد ، از يونس ، از عبداللَّه بن سنان روايت است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « هر كه مردم از زبانش ترسند ، البتّه