بهره‌اى نيست غير از ما » . 761 / 3 . حسين بن محمد ، از مُعلّى بن محمد ، از احمد بن محمد ، از حسن بن محمد هاشمى ، از پدرش ، از احمد بن عيسى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خداى عزّوجلّ : « إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا » « 1 » ، كه آن حضرت فرمود : « جز اين نيست كه مقصود از وَلِيُّكُمُ ، أولى بكم است ، يعنى : احقّ و سزاوارتر به شما و به امور شما از نفس‌هاى شما و مال‌هاى شما ، خداست و رسول او و آنان كه ايمان آورند ، يعنى : على و اولاد او كه ائمّه‌اند عليهم السلام تا روز قيامت . بعد از آن ، خداى عزّوجلّ ايشان را وصف نموده و فرموده كه : « الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ » « 2 » . و امير المؤمنين عليه السلام در نماز ظهر بود و دو ركعت را گذارده بود ، و آن حضرت در ركوع بود ، و بر او حلّه بود كه قيمت آن هزار دينار شرعى بود ( كه به حساب اين زمان ، از قرار طلا مثقالى يك تومان و يك هزار و دويست دينار فلوس ، هفتصد و چهل تومان مىشود ؛ زيرا كه دينار شرعى ، يك مثقال شرعى طلاى مسكوك است و آن ، سه چهار يك مثقال صيرفى باشد ) . و پيغمبر صلى الله عليه و آله آن حُلّه را به على عليه السلام پوشانيده بود ، و نجاشى آن را به رسم هديه از براى آن حضرت فرستاده بود . پس سائلى آمد و عرض كرد كه : سلام بر تو باد اى ولىّ خدا ، و سزاوارتر به مؤمنان از نفس‌هاى ايشان ، بر گدا تصدّق فرما . حضرت آن حُلّه را به جانب سائل افكند ، و به دست خويش اشاره به سوى او فرمود كه : اين را بردار . بعد از آن ، خداى عزّوجلّ اين آيه را در شأن او فرو فرستاد و نعمت اولاد او را به نعمت او جفت و قرين گردانيد . پس هر كه از اولاد آن حضرت ، به مبلغ امامت رسيدند ، به اين نعمت و اين صفت متّصف مىباشند ، پس تصدّق مىكنند و حال آن‌كه ايشان ركوع كنندگانند . و آن سائلى كه از امير المؤمنين عليه السلام سؤال نمود ، از فرشتگان بود ، و كسانى كه از امامان از فرزندان آن حضرت سؤال مىكنند ، از فرشتگان مىباشند » . 762 / 4 . على بن ابراهيم روايت كرده است از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از ابن اذينه ، از زراره و فُضيل بن يسار و بُكير بن اعين و محمد بن مسلم و بُريد بن معاويه و ابوالجارود

--> ( 1 ) . مائده ، 55 . ( 2 ) . مائده ، 55 .