جارى گرديد ، و بعد از آن حضرت ، به حضرت على بن الحسين منتقل گرديد ، و بعد از على بن الحسين به حضرت محمد بن على عليهم السلام رسيد » . پس حضرت صادق عليه السلام فرمود كه : « مراد از رجس كه در آيه مذكور است ، شكّ است . و به خدا سوگند ، كه ما هرگز در پروردگار خويش شكّ نمىكنيم » . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از محمد بن خالد و حسين بن سعيد ، از نضر بن سُويد ، از يحيى بن عمران حلبى از ايّوب بن حرّ و عمران بن على حلبى ، از ابوبصير ، از امام جعفر صادق عليه السلام مثل اين را روايت كرده‌اند . 760 / 2 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از پدرش ، از عبداللَّه بن مغيره ، از ابن مسكان ، از عبدالرّحيم بن روح قصير ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است در قول خداى عزّوجلّ : « النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ أَزْواجُهُ أُمَّهاتُهُمْ وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ » « 1 » ، يعنى : « اين پيغمبر صلى الله عليه و آله ( كه محمد است ) ، سزاوارتر است به همهء مؤمنان از نفس‌هاى ايشان در كار دين و دنيا ، و زنان او ، مادران ايشانند ( در تحريم و احترام نه در باقى احكام ) و صاحبان خويشىها بعضى از ايشان ، سزاوارترند به بعضى ديگر از غير ايشان ، در ميراث بردن در كتاب خدا » . راوى گفت كه : از آن حضرت سؤال كردم كه اين آيه ، در شأن كى نازل شد ؟ فرمود كه : « نازل شد در باب امارت و ولايت . به درستى كه اين آيهء ( يعنى : « وَ أُولُوا الْأَرْحامِ » تا آخر ) جارى شده است در فرزندان امام حسين عليه السلام بعد از آن حضرت . پس ما سزاوارتريم به امر امامت و به رسول خدا صلى الله عليه و آله از همهء مؤمنان و مهاجران و انصار » . عرض كردم كه : از براى فرزندان جعفر در آن بهره‌اى هست ؟ فرمود : « نه » . عرض كردم كه : فرزندان عبّاس را در آن ، نصيبى هست ؟ فرمود : « نه » . پس من همهء قبايل پسران عبدالمطّلب را بر آن حضرت شمردم و هر يك از آنها را كه مذكور مىساختم ، مىفرمود : نه . راوى مىگويد كه : فرزندان امام حسن عليه السلام را فراموش كردم . بعد از آن ، بر آن حضرت داخل شدم و عرض كردم كه : آيا فرزندان امام حسن را در امامت بهره‌اى هست ؟ فرمود : « نه ، اى عبد الرّحيم ، به خدا سوگند كه از براى كسى كه منسوب به سوى محمد صلى الله عليه و آله باشد ، در آن

--> ( 1 ) . احزاب ، 6 .