الشيخ الكليني (مترجم: اردكانى )

93

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى)

آن‌كه به پيرى رسند ) . و از براى آن‌كه برسيد مدت و نهايت عمرى را كه نام برده شده است ، و شايد كه شما عاقل شويد » ( خدا اين چنين نمود ) . و فرموده است كه : « إِنَّ فِي وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ رِزْقٍ فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ تَصْرِيفِ الرِّياحِ آياتٌ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ » « 1 » ، يعنى : « به درستى كه در آمد و شد شب و روز و در آنچه فرو فرستاده خدا از آسمان از آبى كه سبب روزى است ، پس زنده گردانيد به آن آب ، زمين را از پس مردن آن ، و در سخت گردانيدن بادها از هر جهت . هر آينه نشانه است از براى گروهى كه عقل دارند و مىفهمند » . و فرموده است كه : « يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ » « 2 » ، يعنى : « خدا زنده مىگرداند زمين را از پس مردن آن ، به حقيقت كه آشكارا نموديم از براى شما نشانه‌هاى خويش را ، شايد كه شما عاقل شويد و بفهميد » . و فرموده است كه : « وَ جَنَّاتٌ مِنْ أَعْنابٍ وَ زَرْعٌ وَ نَخِيلٌ صِنْوانٌ وَ غَيْرُ صِنْوانٍ يُسْقى بِماءٍ واحِدٍ وَ نُفَضِّلُ بَعْضَها عَلى بَعْضٍ فِي الْأُكُلِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ » « 3 » ، يعنى : « و در زمين ، باغ‌ها و بوستان‌ها از انگور و كشت‌ها و درختان خرما ، كه از يك اصل بر آمده‌اند ، و درختان ديگر كه از يك اصل بر نيامده‌اند ، بلكه هر يك را اصلى است على حده كه آب داده مىشود هر يك از اينها به يك آب ، و زيادتى مىدهيم بعضى از اينها را بر بعضى ديگر در خوردنى و ميوه . به درستى كه در اين ، هر آينه نشان‌ها است از براى گروهى كه عقل دارند و مىفهمند » . و فرموده است كه : « وَ مِنْ آياتِهِ يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ يُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ ماءً فَيُحْيِي بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ » « 4 » ، يعنى : « و از جمله نشانه‌هاى خدا ، آن است كه مىنمايد به شما برق را به جهت ترسيدن و اميد داشتن شما ( بنا بر اظهر در ترجمهء آيه ) و فرو مىفرستد از آسمان آبى پر منفعت را ، پس زنده مىگرداند به واسطهء آن زمين را از پس مردن آن . به درستى كه در اين ، هر آينه نشانه است از براى گروهى كه عقل دارند » . و فرموده است كه : « قُلْ تَعالَوْا أَتْلُ ما حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئاً وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ مِنْ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَ إِيَّاهُمْ وَ لا تَقْرَبُوا الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ لا تَقْتُلُوا

--> ( 1 ) . جاثيه ، 5 . ( 2 ) . حديد ، 17 . ( 3 ) . رعد ، 4 . ( 4 ) . روم ، 24 .