52 . باب در بيان تفويض به سوى رسول خدا صلى الله عليه و آله و به سوى ائمّه عليهم السلام در امر دين 839 53 . باب در بيان اين‌كه ائمّه عليهم السلام به كدام يك از اوصياى گذشتگان شباهت دارند ، و حرمت قول به پيغمبرى در باب ايشان 851 54 . باب در بيان اين‌كه ائمّه عليهم السلام محدّث و مفهّم‌اند ( كه فرشته ايشان را تحديث مىنمايد و خبر مىدهد و ايشان را تفهيم مىنمايد و مىفهماند ) 855 55 . بابى كه در آن ذكر ارواحى است كه در ائمّه عليهم السلام است 859 56 . باب در ذكر روحى كه خدا ائمّه عليهم السلام را به آن تسديد مىفرمايد 863 57 . باب در بيان وقت دانستن امام تمام علم امامى كه پيش از اوست - عليهم جميعاً السلام - 867 58 . باب در بيان اين‌كه ائمه عليهم السلام در علم و شجاعت و وجوب طاعت برابرند 869 59 . باب در بيان اين‌كه امام عليه السلام ، امامى را كه بعد از اوست مىشناسد 871 60 . باب در بيان اين‌كه امامت عهد و پيمانى است از جانب خداى عزّوجلّ كه معهود و معروف است از امامى به سوى امامى ديگر عليهم السلام 875 61 . باب در بيان اين‌كه ائمّه عليهم السلام چيزى را به جا نياورده و نمىآورند ، مگر به عهد و وصيّتى از جانب خداى عزّوجلّ و امرى از جانب آن جناب كه از آن تجاوز نمىكردند 879 62 . باب در بيان امورى كه حجّت امام عليه السلام را ثابت مىگرداند 895 63 . باب در بيان ثبوت امامت در فرزندان ، و بيان اين‌كه امامت بر نمىگردد در برادر و نه در عمو و نه غير ايشان از خويشان ، و ليكن در غير امام حسن و امام حسين عليهما السلام چنانچه بيايد 899