الشيخ الكليني (مترجم: اردكانى )
861
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى)
و روح حركت كردن و در نورديدن و رفتن را در ايشان قرار داده و آن ، روحى است كه مردمان به آن مىروند و مىآيند . و در مؤمنان كه اصحاب دست راستاند ، روح ايمان را قرار داد كه به آن ، از خدا ترسيدند ، و روح قوّت را در ايشان قرار داد كه به آن ، بر طاعت خدا قوّت و قدرت به هم رسانيدند و روح شهوت را در ايشان قرار داد كه به آن ، خواهشمند طاعت خدا شدند ، و روح حركت كردن و درنورديدن و رفتن را در ايشان قرار داد كه مردمان به آن ، مىروند و مىآيند » . 717 / 2 . محمد بن يحيى ، از محمد بن احمد ، از موسى بن عمر ، از محمد بن سِنان ، از عمّار بن مروان ، از مُنخَّل ، از جابر ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه گفت : آن حضرت را از علم عالم ( يعنى : امام عليه السلام ) سؤال كردم . به من فرمود كه : « اى جابر ، به درستى كه در پيغمبران و اوصياى ايشان ، پنج روح است : روحالقدس ، و روح ايمان ، و روح حيات ، و روح قوّت ، و روح شهوت . اى جابر ، پس ايشان به روحالقدس شناختند آنچه را كه در زير عرش است ، تا آنچه در زير خاك مىباشد » . بعد از آن ، فرمود كه : « اى جابر ، به درستى كه اين ارواح چهارگانه ، ارواحى چنداند كه حوادث به ايشان مىرسد ، مگر روحالقدس ؛ زيرا كه روحالقدس مشغول لهو و لعب نمىگردد » . 718 / 3 . حسين بن محمد ، از مُعلّى بن محمد ، از عبداللَّه بن ادريس ، از محمد بن سنان ، از مُفضّل بن عمر ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت : آن حضرت را سؤال كردم از وجه دانستن امام به آنچه در اطراف زمين واقع مىشود ، و حال آن حضرت در خانهء خود نشسته و پرده بر او آويخته است . حضرت فرمود كه : « اى مفضّل ، به درستى كه خداى تبارك و تعالى در پيغمبر صلى الله عليه و آله پنج روح را قرار داد : روح حيات كه به آن حركت نمود و راه پيمود ، و روح قوّت كه به آن برخاست و جهاد فرمود ، و روح شهوت كه به آن خورد و آشاميد و با زنان از حلال مجامعت نمود ، و روح ايمان كه به آن ايمان آورد و عدالت كرد ، و روحالقدس كه به آن بار نبوّت را برداشت ، و چون قبض روح مُطهّر پيغمبر شد ، روحالقدس از آن حضرت منتقل شد و به سوى امام آمد ، و روحالقدس خواب نمىكند و غافل نمىشود ، و مشغول لهو و لعب نمىگردد ، و فخر و تكبّر ندارد . و چهار روح ديگر ، خواب مىكنند و غافل مىشوند ، و مشغول لهو و لعب مىگردند ، و فخر و تكبّر دارند . و امام به روحالقدس مىبيند و مىداند » .