الشيخ الكليني (مترجم: اردكانى )
765
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى)
چنانچه در قرآن است : « بياريد مرا كتابى كه فرود آمده باشد ، پيش از آمدن اين كتاب ( كه قرآن است ) يا بياريد بقيّهاى از اثر علم ( يعنى : خطى كه باقى مانده باشد ) از علوم پيشينيان ( يا روايتى از انبياى سابقه ) اگر شما راستگويان هستيد در دعوى خود » ( و نزول اين آيه براى الزام مشركين بود كه به تعدّد خدا قايل بودند ، و خدا بعد از الزام به دليل عقلى ايشان را به دليل نقلى نيز الزام نمود ، و حضرت عليه السلام در الزام پسران حضرت امام حسن عليه السلام همين طريقه را سلوك نمود ) . 641 / 5 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از ابن محبوب ، از ابن رئاب ، از ابو عُبيده روايت كرده است كه گفت : بعضى از اصحاب ما امام جعفر صادق عليه السلام را سؤال كرد از جفر . حضرت فرمود كه : « جفر ، پوست گاوى است كه پر است از علم » . سائل عرض كرد كه : جامعه را نيز بيان فرما كه چيست ؟ فرمود كه : « جامعه صحيفهاى است كه طول آن ، هفتاد ذراع است و عرضش به قدر عرض پوست گاو است ، و مانند ران شتر تنومند دو كوهانى است ( يعنى : چون پيچيده شود ضخامت آن به قدر ضخامت اين مىشود ) . و در آن است هر چه مردمان به آن احتياج داشته باشند . و هيچ حكمى نيست مگر آنكه در آن مذكور است ؛ حتّى ديهء خراش » . سائل عرض كرد كه : مصحف فاطمه را نيز تفسير فرما . حضرت مدّتى طولانى سكوت نمود ، بعد از آن فرمود كه : « شما تفحّص و كاوش مىكنيد از آنچه مىخواهيد و از آنچه نمىخواهيد ( يعنى : بحث مىكنيد از آنچه دانستن آن ضرور باشد و به كار شما آيد ، و از آنچه دانستن آن ضرور نيست و به كار شما نيايد ) . به درستى كه فاطمه عليها السلام ، بعد از وفات رسول خدا صلى الله عليه و آله ، هفتاد و پنج روز در دنيا ماند ، و آن حضرت را اندوه سختى بر وفات پدر بزرگوارش رخ نموده بود ، و جبرئيل عليه السلام به نزد او مىآمد و او را بر مصيبت پدرش تسلّى مىداد ، به وضع خوبى و دل او را خوش مىداشت ، و او را خبر مىداد از پدرش و از قرب و منزلت و جاه و مرتبت آن حضرت در نزد حضرت عزت ، و خبر مىداد او را به آنچه بعد از او و ذريّهء آن حضرت خواهد بود ، و على عليه السلام آن را مىنوشت و مصحف فاطمه عليها السلام اين است » . 642 / 6 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد ، از صالح بن سعيد ، از احمد بن ابى بِشْر ، از بكر بن كَرِب صيرفى كه گفت : از امام جعفر صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « در نزد ما است آنچه ما به آن ، به سوى مردمان احتياجى نداريم ، و همهء مردم به ما احتياج دارند . و به درستى كه در نزد ما است كتابى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله املاء فرموده و بالا