حضرت على بن الحسين عليهما السلام آنها را قبض فرمود و در حيطهء تصرّف خود در آورد » . حمران مىگويد كه : عرض كردم : آرى ، چنين است . بعد از آن ، به پدر تو منتقل شد ، بعد از آن ، امر به تو منتهى شد و آنها به تو رسيد ؟ فرمود : « آرى » . 631 / 8 . محمد ، از احمد بن محمد ، از حسين بن سعيد ، از فضاله ، از عمر بن ابان روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام را سؤال كردم از آنچه در ميان مردم مشهور است كه نامهء سر به مهرى به امّ سلمه دفع شده است . حضرت فرمود كه : « رسول خدا صلى الله عليه و آله چون رحلت نمود ، على عليه السلام ، علم و سلاح آن حضرت و آنچه را كه در آنجا بود ، ميراث برد . بعد از آن ، به امام حسن عليه السلام منتقل شد ، بعد از آن به امام حسين عليه السلام » . عمر مىگويد كه : عرض كردم كه : بعد از آن ، به حضرت على بن الحسين عليهما السلام منتقل شد ، بعد از آن به پسرش امام محمد باقر عليه السلام رسيد ، بعد از آن به تو منتهى شد ؟ فرمود : « آرى » . 632 / 9 . محمد بن حسن و على بن محمد ، از سهل بن زياد ، از محمد بن وليد - كه شباب صيرفى است - از ابان بن عثمان ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده‌اند كه آن حضرت فرمود : « چون رسول خدا صلى الله عليه و آله را هنگام وفات رسيد ، عبّاس بن عبدالمطّلب و امير المؤمنين عليه السلام را طلبيد . پس به عباس فرمود كه : اى عموى محمد ، ميراث محمد را مىگيرى ، و قرض او را ادا مىنمايى ، و وعده‌هاى او به زودى وفا مىكنى . عبّاس بر آن حضرت رد نمود و وصيّتش را قبول نكرد ، و عرض كرد : يا رسول اللَّه ، پدر و مادرم فداى تو باد ، من پيرم و عيال بسيارى دارم ، و مالى ندارم يا مال كمى دارم ، و كه را طاقت آن است كه حقوق تو را ادا كند و حال آن‌كه تو با باد ( كه به كثرت سخاوت مشهور است ) ، معارضه دارى ؟ » ( و آنچه او مىكند نيز تو مىكنى . و مراد آن است كه تو باد دستى و سخاوت بسيار دارى ، و چيز من وفا به وعده‌ها و بخشش‌ها و قرض تو نمىكند ) . حضرت صادق عليه السلام فرمود كه : « پيغمبر صلى الله عليه و آله اندك زمانى سر خويش را به زير افكند ، بعد از آن فرمود كه : اى عبّاس ، آيا ميراث محمد را مىگيرى و وعده‌هاى او را به زودى به عمل مىآورى و قرض او را ادا مىكنى ؟ عباس عرض كرد كه : پدرم و مادرم فداى تو باد ، پيرم و عيال بسيارى دارم و مالى ندارم و تو سخى و باد دستى . پيغمبر فرمود كه : بدان و آگاه باش كه من اينها ( يا وصيّت ) را به كسى دهم كه آن را بگيرد و قبول كند ؛ چنانچه حقّ قبول و سزاوار آن باشد . بعد از آن فرمود كه : يا على ، اى برادر محمد ، آيا به وعده‌هاى محمد به زودى وفا