مَوالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ وَ الَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمانُكُمْ » « 1 » . حضرت فرمود كه : « جز اين نيست كه خداى عزّوجلّ قصد فرموده به اين آيه ، ائمّه عليهم السلام را كه به ايشان ، عهدها و قسم‌هاى شما را بسته » . و بنابراين ، ظاهر در ترجمه ، اين است كه : و براى هر شخصى معيّن گردانيديم ميراث برندگان و اولى به تصرّفى چند را ( كه به جهت خويشى و ولايت ، تصرّف در نصيب خود كنند از آنچه واگذاشته بعد از مردن خويش ) و ايشان ، پدر و مادرند و خويشان نزديك‌تر و كسانى كه دست‌هاى راست شما با ايشان عقد بيعت بر امامت ايشان بسته ( و تأخير ائمّه از وارثان ديگر در ذكر ، به جهت تأخير ايشان است در حكم ؛ زيرا كه امام وارث كسى است كه او را وارثى غير از امام عليه السلام نباشد ) . 573 / 2 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عُمير ، از ابراهيم بن عبدالحميد ، از موسى بن اكيل نُميرى ، از علاء بن سيابه ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خداى تعالى : « إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ » « 2 » ، يعنى : « به درستى كه اين قرآن ، رهنمايى مىكند مردم را به سوى فرقه‌اى كه از ايشان ، راست‌ترى نيست و پاينده‌ترند از همه كس » . حضرت فرمود كه : « رهنمايى مىكند به سوى امام » . باب در بيان اين‌كه نعمتى كه خداى عزّوجلّ آن را . . . 27 . باب در بيان اين‌كه نعمتى كه خداى عزّوجلّ آن را در كتاب خويش ذكر فرموده ، ائمّه عليهم السلام اند 574 / 1 . حسين بن محمد ، از مُعلّى بن محمد ، از بِسطام بن مُرّه ، از اسحاق بن حسّان ، از هيثم بن واقد ، از على بن حسين عبدى ، از سعد إسكاف ، از اصبغ روايت كرده است كه گفت : امير المؤمنين عليه السلام فرمود كه : « چيست حال گروهى چند كه طريقهء رسول خدا صلى الله عليه و آله را تغيير داده‌اند ، و از وصيّت او تجاوز نموده‌اند ، و نمىترسند كه عذاب خدا بر ايشان فرود آيد ؟ » بعد از آن ، اين آيه را تلاوت فرمود : « أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْراً وَ أَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دارَ الْبَوارِ * جَهَنَّمَ » « 3 » ، يعنى : « آيا نظر نكردى به سوى كسانى كه تبديل كردند نعمت خدا را به كفر و ناسپاسى و فرود آوردند قوم خويش را ( يعنى پيروان خود را ) در خانهء هلاكت كه دوزخ است ؟ » ، پس حضرت فرمود كه : « ماييم آن نعمتى كه خدا به آن ، بر بندگان خود انعام فرموده ،

--> ( 1 ) . نساء ، 33 . ( 2 ) . اسرا ، 9 . ( 3 ) . ابراهيم ، 28 و 29 .