در بهشت‌هايى كه خداوند رحمان درخت‌هاى آن را نشانيده ، پس بايد كه على عليه السلام را دوست دارد و با دوست او دوست باشد ، و به امامان بعد از او ، اقتدا كند ، و در همه چيز پيرو ايشان باشد . پس به درستى كه ايشان عترت من‌اند كه از طينت و سرشت من خلق شده‌اند . بار خدايا ، فهم و علم مرا به ايشان روزى كن . و واى بر آنها كه ايشان را مخالفت كنند از امّت من . بار خدايا ، شفاعت مرا به ايشان مرسان » . 543 / 4 . محمد بن يحيى ، از محمد بن حسين ، از نضر بن شُعيب ، از محمد بن فُضيل ، از ابوحمزه ثُمالى روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام محمد باقر عليه السلام كه مىفرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : به درستى كه خداى تبارك و تعالى مىفرمايد كه : تمام كردن حجّت من به غايت بر بدبختان از امّت تو است . و ايشان كسانى هستند كه ولايت على بن ابىطالب را ترك كنند ، و دشمنان او را دوست دارند ، و فضل او و فضل اوصياى بعد از او را انكار كنند ( كه ايشان را بهترين خلق خدا ندانند ) . زيرا كه فضل تو ، فضل ايشان ، و فرمان‌بردارى تو ، و فرمان‌بردارى ايشان ، و حقّ تو ، حقّ ايشان ، و نافرمانى تو ، نافرمانى ايشان است . و ايشانند پيشوايانى كه راه راست نمايند ، كه آنانند بعد از تو ، و روح تو در ايشان جارى شده و روح تو آن است كه در تو روان شده از جانب پروردگار تو ، و ايشان عترت تواند كه از سرشت و طينت تو خلق شده‌اند و از گوشت و خون تو ، به هم رسيده‌اند . و به حقيقت كه خداى عزّوجلّ سنّت و طريقهء تو و طريقهء پيغمبران پيش از تو را در ايشان جارى ساخته ، كه جميع كمالات تو و ايشان غير از پيغمبرى هم در ايشان است و ايشان ، خزانه‌داران منند بر علم من بعد از تو . به حقّ خود سوگند ياد مىكنم كه هر آينه به حقيقت كه ايشان را برگزيدم به انواع برگزيدگى و ايشان را خالص گردانيدم ( از غير خويش ، در باب توحيد كه آميزشى در ايشان نيست ) . و ايشان را پسنديدم ، و هر كه ايشان را دوست داشت و با ايشان دوستى ورزيد ، و فضل ايشان را تسليم نمود ، نجات يافت . و پيغمبر صلى الله عليه و آله خود فرمود كه : هر آينه جبرئيل به نزد من آمد و نام‌هاى ايشان را با نام‌هاى پدران ايشان و دوستان ايشان و آنان كه افزونى ايشان را بر خلائق مسلّم دارند ، به نزد من آورد » . 544 / 5 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از حسين بن سعيد ، از فَضالة بن ايّوب ، از ابو المغراء ، از محمد بن سالم ، از ابان بن تغلب كه