جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَزِيزاً حَكِيماً » « 1 » ، يعنى : پس از جملهء ايشان كسى هست كه به آن ايمان آورده و از ايشان كسى هست كه از آن اعراض كرده و ايمان نياورده و كافى است جهنّم ، آتشى افروخته ، براى اعراض‌كنندگان . به درستى كه آنان كه كافر شدند به آيات ما ، زود باشد كه در آوريم ايشان را در آتشى بزرگ ( كه آتش دوزخ است ) در هر زمان كه پخته شود پوست‌هاى ايشان ، يا بسوزد ، بدل كنيم ايشان را پوست‌هايى غير از آنها ( يعنى پوستى چند را غير از پوست‌هايى كه پخته و سوخته‌اند به ايشان دهيم بر صورت ديگر ) تا بچشند عذاب را پى در پى . به درستى كه خدا غالب و داناست به عقوبت اهل جهنّم ، بر وجه حكمت » ( و كسى او را بر تعذيب ايشان منع نمىتواند نمود ) . 530 / 2 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از احمد بن محمد ، از حسين بن سعيد ، از محمد بن فُضيل از امام موسى كاظم عليه السلام در قول خداى تبارك و تعالى : « أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ » كه آن حضرت فرمود : « ماييم كه بر ما حسد برده‌اند » . 531 / 3 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از حسين بن سعيد ، از نضر بن سُويد ، از يحيى حلبى ، از محمد احول ، از حمران بن اعيَن روايت كرده است كه گفت : به امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه : چيست معنى قول خداى عزّوجلّ : « فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ » ؟ حضرت فرمود كه : « كتاب ، پيغمبرى است » . عرض كردم كه : حكمت چيست ؟ فرمود : « فهم و حكم كردن » . عرض كردم كه : « وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً » ؟ حضرت فرمود كه : « ملك عظيم ، فرمان‌بردارى مردم است از براى ايشان » ( و بعضى از مفسرين ، اين آيه را به اين روش ترجمه نموده كه : پس به درستى كه ما عطا كرديم اولاد ابراهيم را - كه موسى و داود و عيسى و محمد صلى الله عليه و آله است - تورات و زبور و انجيل و فرقان و علم حلال و حرام ، و داديم ايشان را پادشاهى بزرگ كه نبوّت است يا مملكت دارى ) . 532 / 4 . حسين بن محمد ، از مُعلّى بن محمد ، از وشّاء ، از حمّاد بن عثمان ، از ابوالصبّاح روايت كرده است كه گفت : از امام جعفر صادق عليه السلام سؤال كردم از قول خداى عزّوجلّ : « أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ » . فرمود كه : « اى ابو الصبّاح ، به خدا سوگند كه ماييم آن مردمان كه مردم بر ايشان حسد برده‌اند » .

--> ( 1 ) . نساء ، 51 - 56 .