الشيخ الكليني (مترجم: اردكانى )

665

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى)

علوم از آنجا به او مىشود ؛ آناً فآناً ) . و كسى نتواند كه برسد به آنچه در نزد خداست ، از فضل و كرامت و ثواب ، مگر به جهت اسباب و طرق و ابواب مقرّرهء آن جناب ( كه از جملهء آنها ، امام است ) و خدا اعمال بندگان را قبول نمىفرمايد ، مگر به معرفت امام ، و امام داناست به آنچه بر او وارد مىشود ، از امور مشتبهه ( كه در هم آميخته باشد و تاريكى اشكال آن را فرا گرفته باشد ، كه فرق ميان آنها بسيار دشوار باشد ) . و داناست به سنت‌هاى پيغمبر كه بسيار خفا داشته باشد ( و اسرارى باشد كه كسى آن را نداند ، مگر به تعليم پيغمبر يا به الهام خدا ) و به فتنه‌هايى كه امور باطلهء آن ، شباهت به حقّ دارد . پس هميشه خداى تبارك و تعالى ايشان را از براى خلق خود بر مىگزيند از فرزندان حضرت امام حسين عليه السلام از نسل هر امامى ، و ايشان را از براى اين امر بر مىگزيند ، و همهء خوبىها را در ايشان جمع مىكند ، و به ايشان از براى بندگان خويش راضى مىگردد ، و ايشان را مىپسندد ، و در هر زمان كه امامى از ايشان در گذرد ، از براى خلق خود امامى ديگر را از نسل آن حضرت نصب كند تا نشانهء باشد آشكارا و رهنمايى روشن‌بخش ، چون خورشيد عالم آرا و پيشوايى مستقيم در عقايد و كردار و گفتار ، يا قائم به امر امامت و امّت ، و تا حجّتى باشد دانا . و ايشان امامانى چنداند كه خلائق را رهنمايى مىكنند به حقّ ( كه دين اسلام است ) و حدود آن - / و به حق - / عدالت مىكنند در احكام آن ، و حجّت‌هاى خدايند بر خلق او و داعيان اويند بر ايشان ، و حافظان اويند كه مردم را از مكاره و قبايح محافظت مىكنند و ايشان را به سوى معرفت و محاسن و مصالح مىخوانند و خدا ، به همين حجّت ، خويش را بر خلائق تمام مىكند ، و بندگان خدا به هدايت ايشان ، دين‌دارى مىكنند ، و جميع شهرها به نور ايشان روشن مىشود ، و مال‌هاى قديمى به بركت ايشان افزون مىشود ، و خدا ايشان را حيات خلائقى كه بر روى زمين‌اند و چراغ‌ها از براى رفع تاريكى جهالت و ضلالت و كليدها از براى سخن گفتن و ستون‌هاى دين اسلام گردانيده ، و تقديرات خدا به اين نصب در ايشان ، جارى شده ، در حالتى كه بر محتوم و واجب آنها - كه مستلزم حصول امضاست - قرار و استقرار دارد كه تغيير و تبديل در آن راه نيابد . پس امام ، برگزيدهء خداست ، و پسنديدهء او و رهنمايى است كه مخصوص است به هم‌رازى آن جناب ، و به امر خلائق قيام دارد ، و ايشان ، در جلب منفعت و دفع مضرّت ، از او اميدوارى دارند ، و خدا او را به اين برگزيده و او را بر چشم خود ساخته و آفريده ( يعنى