و از آنچه نهى فرموده ، از آن باز مىايستم ، و جارى است از براى او ، از وجوب فرمان‌بردارى بعد از رسول خدا صلى الله عليه و آله ، آنچه از براى رسول خدا صلى الله عليه و آله ثابت و جارى بود ، و محمد را صلى الله عليه و آله بر او زيادتى است و غير از محمد كسى بر او زيادتى ندارد ( و يا همان فضيلت كه از براى آن حضرت ثابت است ، فضيلتى است كه از براى محمد است ؛ چه ايشان به منزلهء يك نفس‌اند ) . و آن‌كه در پيش روى او تقدّم جويد در رفتار و گفتار و كردار و مرتبه ، چون كسى است كه در پيش روى خدا و رسول او تقدّم جسته . و هر كه خود را بر او زيادتى دهد و آن را بر خود ببندد ، مانند كسى است كه اظهار زيادتى خويش بر رسول خدا صلى الله عليه و آله نموده ، و آن‌كه بر او ردّ مىكند در چيزى ؛ كه كوچك يا بزرگ باشد ، بر حدّ شرك به خداست ؛ زيرا كه رسول خدا صلى الله عليه و آله دَرِ معرفت خداست ، كه نمىتوان به نزد خدا رفت و او را شناخت ، مگر از آن دَر و راه آن جناب است كه هر كه در آن ، دَر آيد ، به خداى عزّوجلّ مىرسد . و امير المؤمنين عليه السلام نيز همچنين بود بعد از آن حضرت . و همين حكم جارى است از براى ائمّه ، هر يك بعد از ديگرى . و خداى عزّوجلّ ايشان را ركن‌هاى زمين گردانيده ، تا اهل خويش را به حركت در نياورد ، و نيز ايشان را ستون‌هاى دين اسلام و رابطه ( يا رابط خويش ) بر راه هدايت قرار داده . « 1 » ( حاصل آن‌كه خدا ، ايشان را گروهى قرار داده كه لازمِ راه هدايت‌اند و از آن ، دست بر نمىدارند . يا جماعتى كه بر سر راه هدايت نشسته ، نمىگذارند كه شيطان و اتباع او در آن در آيند و فساد و خرابى در آن به هم رسانند ؛ چنانچه مستحفظين سرْ حدّ دم دهنه را گرفته ، مملكت را از داخل شدن غير ، محافظت مىنمايند با نهايت دليرى و آرميدگى ) . هيچ راه راست گيرنده ، به راه راست نمىرسد ، مگر به رهنماى ايشان و هيچ بيرون روندهء از راه راست ، گمراه نمىشود ، مگر به سبب كوتاهى كردن در حق ايشان . و امينان خدايند بر آنچه فرو فرستاده ( كه زياد و كم نمىكنند ) ، خواه علم باشد ( چون معارف الهى و اسرار پروردگارى و غير آن ، از آنچه تعلّق به مصالح دنيا و آخرت داشته باشد ) و خواه محو بدى محقّان درست‌كردار ، يا بيم كردن مبطلان تبه‌روزگار باشد . و حجت بالغهء اويند بر هر كه در

--> ( 1 ) . و رابطه و رابط ، هر دو به معنى ، چيزى است كه به واسطهء آن چيزى را به چيزى باز بندند . و رابط ، به معنىسخت دل و آرميده دل نيز مىباشد و رابطه جماعتىاند كه چنين باشند . و ممكن است كه از رباط و مرابطه باشد ، و آن مقيم بودن است در سر حد و جاى ترس و گذرگاه دشمن كه تعبير مىشود از آن ، به دهنه و دندانه . ( مترجم )