آن در ، و راهى كه هر كه در غير آن در آيد ، هلاك مىگردد . و همچنين اين حكم از براى ائمّهء هدى ، يك به يك ، به ترتيب جارى و روان است . و خدا ايشان را ركن‌هاى زمين گردانيده ، تا اهل خويش را نجنباند ، و يا به جهت كراهت آن‌كه حركت كند و ساكنان خود را متحرّك سازد . و حجّت رساى خداست بر هر كه در بالاى زمين و هر كه در زير خاك است . و امير المؤمنين عليه السلام در بسيارى از اوقات مىفرمود كه : منم قسمت كنندهء از جانب خدا در ميانهء بهشت و دوزخ . و منم فاروق بزرگ‌تر كه در ميانهء حق و باطل ، به غايت فرق مىكنم و جدايى مىافكنم . و منم صاحب عصاى موسى و داعى و آلت نشان ( يا انگشتر سليمان كه در زمان رجعت ، آن را ميان دو چشم كافر يا بينى او ، مىزند كه نقش مىبندد كه : اين كافر است . يا رويش سياه مىشود ؛ چنان كه در احاديث مذكور است ) . و هر آينه اقرار كردند از براى من ، همهء فرشتگان و روح القدس ( يا روح الأمين ، يا روح مؤمنان ) و تمام رسولان خدا ، به مثل آنچه از براى محمد صلى الله عليه و آله به آن اقرار نمودند ( يعنى چنانچه از براى محمد صلى الله عليه و آله به رسالت و تقدّم و شرافت آن حضرت بر همهء ايشان اقرار نمودند ، از براى من نيز اقرار به ولايت و امامت و تقدّم و شرافت من بر همهء ايشان كردند ) . و هر آينه بار شدم بر حموله‌اى كه مثل حمولهء آن حضرت است . « 1 » ( و بنابراين ، معنى عبارت آن است كه بار شده است بر من ، بارها كه مانند بارهايى است كه بر آن حضرت بار شده بود ) . در اين حموله ، حموله‌اى است كه به سوى پروردگار منسوب است ( و مراد از آن ، معارف الهيّه ، يا خلافت و تكاليف و علوم است و اينها از راه كه صاحب خويش را به مقام انس و منزل قرب مىرسانند ، حامل و بار كشند و از آن راه كه حالتى هستند در مكلّف و صفتى از صفات او ، محمول‌اند كه مكلّف آنها را بر مىدارد ) . و به درستى كه خدا ، رسول صلى الله عليه و آله خود را مىطلبد و او را خلعت كرامت مىپوشاند ، و مرا نيز مىطلبد و خلعت مىپوشاند و او را امر مىفرمايد كه سخن گويد و مرا نيز مىفرمايد كه سخن گويم . پس من سخن مىگويم به وضع سخن گفتن آن حضرت . و هر آينه خدا خصلت‌هاى چند را به من عطا فرموده كه كسى كه پيش از من ، مرا به سوى آنها پيشى نگرفته ، و آنها اين است كه : علم مرگ‌ها و بلاها و نسب‌هاى مردمان و فصل خطاب را به من تعليم داده ( كه

--> ( 1 ) . و حَموله ، به فتح حا و ضمّ ميم ، شتر است و غير آن ، از هر چه بر آن بار كنند . و به ضمّ حا ، بارها را گويند . ( مترجم )