و ترجمهء آيه اين است كه : « جز اين نيست كه تو بيم كننده و ترساننده‌اى ( كه مردم را از عذاب خدا مىترسانى . يعنى فرستاده شده براى ترسانيدن و بر تو همين بلاغ و رسانيدن است و بس ؛ به اظهار معجزات دالّه بر صدق تو ، و تو را به آيات مقترحه كه كفّار خواهش دارند ، و به اظهار آن بدون ارادهء ما چه كار ؟ ) و هر گروهى را ره نماينده‌اى است كه ايشان را راهنمايى مىكند » . 507 / 3 . حسين بن محمد اشعرى ، از مُعلّى بن محمد ، از محمد بن جُمهور ، از محمد بن اسماعيل ، از سَعدان ، از ابو بصير روايت كرده است كه گفت : به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه : « إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ » يعنى چه ؟ فرمود كه : « رسول خدا صلى الله عليه و آله ترساننده‌اى است كه خدا فرموده ، و على - / صلوات اللَّه عليه - / همان رهنما است كه در آيه مذكور است . اى ابو محمد ! آيا امروز هيچ رهنمايى هست ؟ » عرض كردم : بلى ! فداى تو گردم ، هميشه از شما رهنمايى بعد از رهنمايى بوده ، تا آن‌كه هدايت به تو داده شد ، و خلافت به تو رسيد . حضرت فرمود : « خدا تو را رحمت كند اى ابو محمد ! اگر قصّه چنان باشد كه هرگاه آيه‌اى بر مردى فرود آيد ، پس آن مرد بميرد ، آن آيه بميرد ( و مصداق خارجى نداشته باشد ) ، كتاب خدا مىميرد و معطّل و بيكار مىماند و بيانش فوت مىشود ( چه بنابر اين فرض ، رهنمايى نيست كه مردم را به سوى احكام و اسرار آن راهنمايى كند ) . و ليكن اين كتاب خدا زنده است كه جارى مىشود در كسانى كه باقى مانده‌اند ؛ چنانچه در آنان كه در گذشته‌اند جارى شده و امر و نهى آن به همه رسيده و مىرسد » . 508 / 4 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از حسين بن سعيد ، از صَفوان ، از منصور ، از عبدالرّحيم قصير ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است در تفسير قول خداى تبارك و تعالى : « إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ » ، كه آن حضرت فرمود كه : « رسول خدا ، ترساننده است و على عليه السلام ، رهنماينده كه در اين آيه مذكوراند . بدان و آگاه باش ! كه اين هدايت و رهنمايى ، با آيهء مذكوره از ما نرفته ، و حكم آن ، نسبت به ما بر طرف نشده و هميشه در شأن ما جارى بوده تا اين ساعت كه در آنيم » ( يا جارى است تا قيامت ) .