فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ وَ مَنْ تَوَلَّى فَما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً » « 1 » ، يعنى : هر كه فرمان برد رسول خدا را ، پس به حقيقت كه فرمان برده خدا را ، و هر كه اعراض كند از فرمان ، پس نفرستاديم تو را بر ايشان نگاهبانى كه به جبر و اكراه ايشان را از گناهان باز دارى » . 484 / 2 . حسين بن محمد اشعرى ، از مُعلّى بن محمد ، از حسن بن على وشّاء ، از ابان بن عثمان ، از ابوالصبّاح روايت كرده است كه گفت : گواهى مىدهم كه شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « شهادت مىدهم كه على ، امامى است كه خدا طاعت و فرمان‌بردارى او را واجب گردانيده ، و آن‌كه امام حسن ، امامى است كه خدا طاعت او را واجب گردانيده ، و آن‌كه امام حسين ، امامى است كه خدا طاعت او را واجب گردانيده ، و آن‌كه حضرت على بن الحسين ، امامى است كه خدا طاعت او را واجب گردانيده ، و آن‌كه حضرت محمد بن على ، امامى است كه خدا طاعت او را واجب گردانيده است » . 485 / 3 . و به همين اسناد ، از مُعلّى بن محمد ، از حسن بن على روايت كرده است كه گفت : حديث كرد ما را حمّاد بن عثمان ، از بشير عطّار كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « ما گروهى هستيم كه خدا ، طاعت ما را واجب گردانيده ، و شما اقتدا مىكنيد به كسى كه مردم به جهالت و نادانى در باب او ، معذور نيستند ، و خدا بهانهء ايشان را از ايشان نمىپذيرد » . 486 / 4 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از حسين بن سعيد ، از حمّاد بن عيسى ، از حسين بن مختار ، از بعضى از اصحاب ما ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است در فرمودهء خداى عزّوجلّ : « وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً » « 2 » ، يعنى : « و داديم اولاد ابراهيم را پادشاهى بزرگى » . كه آن حضرت فرمود كه : « آن ، طاعت مفروضه است » ( كه خدا فرمان‌بردارى ما را بر مردم واجب گردانيده ) . 487 / 5 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از احمد بن محمد ، از محمد بن سِنان ، از ابو خالد قمّاط ، از ابوالحسن عطّار كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « شركت قرار ده در ميانهء اوصيا و پيغمبران در وجوب فرمان‌بردارى » ( و احتمال دارد كه معنى اين باشد كه : « خدا شركت قرار داده ، يا من قرار مىدهم » . و بنا بر جميع احتمالات ، قرار داد

--> ( 1 ) . نساء ، 80 . ( 2 ) . نساء ، 54 .