الشيخ الكليني (مترجم: اردكانى )
585
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى)
پس حضرت فرمود كه : « مرده در اين آيه ، كسى است كه چيزى را نمىشناسد » . و نورى كه به آن در ميان مردمان مىرود ، « امامى است كه به او اقتدا مىشود » « كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها » « 1 » ( كه ترجمه شد با صدر آيه ) . حضرت فرمود كه : « كسى است كه امام را نمىشناسد » . 482 / 14 . حسين بن محمد روايت كرده است ، از مُعلّى بن محمد ، از محمد بن اورَمه و محمد بن عبداللَّه ، از على بن حسّان ، از عبدالرحمان بن كثير ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه آن حضرت فرمود كه : « امام محمد باقر عليه السلام فرمود كه : ابو عبداللَّه جدلى بر امير المؤمنين عليه السلام داخل شد ، حضرت فرمود كه : اى ابو عبداللَّه ، مىخواهى تو را خبر دهم به تفسير قول خداى عزّوجلّ « مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ * وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ » « 2 » . ابوعبداللَّه عرض كرد : [ بله ] يا امير المؤمنين ، فداى تو گردم . امير المؤمنين فرمود كه : حسنه در آيه ، شناختن ولايت و دوستى ما اهل بيت و سيئه ، انكار ولايت و دشمنى ما اهل بيت است . بعد از آن ، حضرت اين آيه را بر او خواند » . و ترجمهء آيه ، اين است كه : « هر كه بياورد حسنه و خصلت نيكى را ، پس او را جزايى است بهتر از آن و از فضل آن ، و ايشان كه حسنه از ايشان صادر شده از ترس و هول عظيم ، در روز قيامت ايمنند ، و هر كه بياورد سيئه و خصلت بدى را ، پس نگونسار شود روىهاى ايشان در آتش ( كه ايشان را سرنگون به آتش دوزخ اندازند ) ، پس خازنان دوزخ به ايشان گويند كه : آيا جزا داده مىشويد ؟ ( يعنى : خدا جزا نداد شما را ) مگر جزاى آنچه بوديد در دنيا كه مىكرديد » ( و آن را به جا مىآورديد ) . باب در بيان وجوب فرمانبردارى ائمه 8 . باب در بيان وجوب فرمانبردارى ائمه عليهم السلام 483 / 1 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از حمّاد بن عيسى ، از حريز ، از زراره ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه : « بالاترين موضع امر و كوهان و ميان و كليد آن ، و در و باب چيزها ، و خشنودى خداوند رحمن - تبارك و تعالى - طاعت امام است ، بعد از معرفت خدا » . بعد از آن فرمود كه : « خداى تبارك و تعالى مىفرمايد : « مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ
--> ( 1 ) . انعام ، 122 . ( 2 ) . نمل ، 89 و 90 .