تفضيل و زيادتى دهند ، از راه برگشتگانند . و پس برابر نيستند آنان كه مردم به ايشان چنگ در زدند و مساوات ندارند ؛ زيرا كه اكثر مردم رفته‌اند به سوى چشمه‌هاى تيره و ناصاف ، كه به جهت كثرت امتلا ، پاره‌اى از آنها از پاره‌اى مىريزد ، و هر كه به سوى ما آمده ، به سوى چشمه‌هاى صاف آمده كه به فرمان پروردگار خود روان مىشوند ، و آنها را نيستى و بريدگى نمىباشد » . 478 / 10 . حسين بن محمد ، از مُعلّى بن محمد ، از على بن محمد ، از بكر بن صالح از ريّان بن شبيب ، از يونس ، از أبو ايّوب خرّاز ، از ابوحمزه روايت كرده است كه گفت : امام محمد باقر عليه السلام فرمود كه : « اى ابوحمزه ، يكى از شما بيرون مىرود و چند فرسنگى در نظر دارد ، پس براى خود بلدى طلب مىكند . و تو به راه‌هاى آسمان از خود نادان‌ترى بر راه‌هاى زمين ، پس براى خود بلدى طلب كن » . 479 / 11 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ، از يونس ، از أيّوب بن حرّ ، از ابو بصير ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خداى عزّوجلّ « وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً » « 1 » ، كه آن حضرت فرمود كه : « حكمت ، فرمان بردن خدا و شناختن امام است » ( و آيه در باب عقل گذشت ) . 480 / 12 . محمد بن يحيى ، از عبداللَّه بن محمد ، از على بن حكم ، از ابوبصير روايت كرده است كه گفت : امام محمد باقر عليه السلام به من فرمود كه : « آيا امام خود را شناخته‌اى ؟ » عرض كردم : بلى ، به خدا سوگند پيش از آن‌كه از كوفه بيرون روم . حضرت فرمود : « در اين هنگام تو را بس است » . 481 / 13 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از محمد بن اسماعيل ، از منصور بن يونس ، از بُريد روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام محمد باقر عليه السلام كه تكلم مىفرمود در تفسير قول خداى تبارك و تعالى « أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ » « 2 » ، يعنى : « آيا آن كس كه مرده بود ، پس زنده كرديم او را و قرار داديم او را نور و روشنى كه مىرود به آن نور در ميان مردمان » [ چون كسى است كه داستانش يا خودش در تاريكىها مانده چنان نباشد كه بيرون آيد از آن ] .

--> ( 1 ) . بقره ، 269 . ( 2 ) . انعام ، 122 .