454 / 4 . احمد بن مهران ، از محمد بن على ، از حسين بن ابى العلاء ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت : به آن حضرت عرض كردم كه : زمين بى امام باقى مىماند ؟ حضرت فرمود : « نه » . 455 / 5 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ، از يونس ، از ابن مُسكان ، از ابو بصير ، از امام محمد باقر عليه السلام يا امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت : آن حضرت فرمود كه : « خداى عزّوجلّ ، زمين را بى عالم - كه مراد از آن ، امام و حجت خداست - وانگذاشته و اگر اين عالم نمىبود ، حق از باطل شناخته نمىشد » . 456 / 6 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از حسين بن سعيد ، از قاسم بن محمد ، از على بن ابى حمزه ، از ابو بصير ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه : « خدا از آن جليل‌تر و عظيم‌تر است كه زمين را بى عالم واگذارد » . 457 / 7 . على بن محمد ، از سهل بن زياد ، از حسن بن محبوب ، از ابو اسامه و على بن ابراهيم ، از پدرش ، از حسن بن محبوب ، از ابو اسامه و هشام بن سالم ، از ابوحمزه ، از ابو اسحاق ، از آن‌كه بر او وثوق و اعتمادى داشته ، از اصحاب امير المؤمنين عليه السلام روايت كرده‌اند كه امير المؤمنين عليه السلام فرمود كه : « بار خدايا ، به درستى كه تو زمين خويش را خالى نمىگذارى از حجتى كه از براى تو باشد بر آفريدگانت » . 458 / 8 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ، از محمد بن فُضيل ، از ابوحمزه ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه گفت : آن حضرت فرمود : « به خدا سوگند كه خدا زمين را وانگذاشته از وقتى كه قبض روح آدم فرموده تا امروز ، مگر آن‌كه در آن ، امام و پيشوا بوده كه به سبب او راه يافتن به سوى خدا به عمل آيد . و امام ، و حجت خداست بر بندگان او و زمين باقى نمىماند بدون امامى كه حجت است از براى خدا بر بندگانش » . 459 / 9 . حسين بن محمد ، از مُعلّى بن محمد ، از بعضى از اصحاب ما ، از ابو على بن راشد روايت كرده است كه گفت : امام موسى كاظم عليه السلام فرمود : « به درستى كه زمين از حجتى خالى نمىباشد . و من ، به خدا سوگند كه همان حجتم » . 460 / 10 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ، از محمد بن فُضيل ، از ابو حمزه روايت كرده است كه گفت : به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه : آيا زمين بى امام باقى مىماند ؟ فرمود كه : « اگر زمين بى امام باقى مىماند ، فرو مىرفت و پنهان مىشد » ( و شايد كه