الشيخ الكليني (مترجم: اردكانى )
557
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى)
هيچ پيغمبرى و هيچ محدثى را ، مگر آنكه چون تلاوت مىكرد ، يا آرزو مىنمود ، مىافكند شيطان در تلاوت ، يا آرزوى او ، آنچه را كه مىخواست » . 444 / 2 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از اسماعيل بن مرّار روايت كرده است كه گفت : حسن بن عباس معروفى ، به خدمت حضرت امام رضا عليه السلام نوشت كه : فداى تو گردم ، مرا خبر ده كه فرق ميان رسول و نبى و امام چه چيز است ؟ گفت كه : پس آن حضرت نوشت كه - يا زبانى فرمود كه - : « فرق ميان رسول و نبى و امام ، آن است كه رسول ، آن است كه جبرئيل بر او فرود آيد ، و او جبرئيل را ببيند ، و سخن او را بشنود ، و وحى بر او نازل شود ، و بساست كه در خواب ديده ، مانند خواب ديدن ابراهيم عليه السلام كه فرزند خود را سر بُرد . و نبى ، بسا است كه سخن فرشته را مىشنود ، و بساست كه شخص و جثّهء او را ديده و چيزى نشنيده . و امام ، آن است كه سخن را مىشنود و شخص را نمىبيند » . 445 / 3 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از حسن بن محبوب ، از احول روايت كرده است كه گفت : امام محمد باقر عليه السلام را سؤال كردم از رسول و نبى و محدّث . حضرت فرمود كه : « رسول ، آن است كه جبرئيل به نزد او مىآيد روبه رو ، پس او را مىبيند ، و با او تكلم مىكند . پس چنين كسى رسول است . و اما نبى ، آن است كه در خواب بيند ، چون خواب ديدن ابراهيم و مثل آنچه رسول خدا صلى الله عليه و آله در خواب مىديد از اسباب پيغمبرى پيش از وحى تا جبرئيل از جانب خدا به نزد او آمد و رسالت را از برايش آورد ، و محمد در هنگامى كه اسباب نبوت از برايش جمع شد و رسالت از جانب خدا به او رسيد ، جبرئيل به وساطت آن ، به خدمت آن حضرت مىآمد و به سبب آن ، با او روبهرو سخن مىگفت و از جمله پيغمبران ، پيغمبرى بود كه اسباب پيغمبرى از برايش جمع شده بود و در خواب مىديد و روح ( كه فرشتهء بزرگى است ) به نزد او مىآمد و با او سخن مىگفت و او را حديث مىكرد ، و خبر مىداد در بيدارى ، بى آنكه او را ببيند . و اما محدث ، كسى است كه فرشته او را خبر مىدهد و به او حديث مىكند و صحبت مىدارد . پس آواز را مىشنود ، و ليكن او را معاينه نمىبيند و در خواب نمىبيند » . 446 / 4 . احمد بن محمد ( يا على بن محمد ) و محمد بن يحيى ، از محمد بن حسين ، از على بن حسّان ، از ابن فضّال ، از على بن يعقوب هاشمى ، از مروان بن مسلم ، از بُريد ، از امام محمد باقر و امام جعفر صادق عليهما السلام روايت كردهاند كه در قول خداى عزّوجلّ ، همچنين