الشيخ الكليني (مترجم: اردكانى )
485
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى)
نپسنديده است » . 392 / 6 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از احمد بن محمد بن ابى نصر روايت كرده است كه گفت : ابوالحسن حضرت امام رضا عليه السلام فرمود : « خدا ( در حديث قدسى ) فرموده كه : اى فرزند آدم ، به خواست من ، تو چنان شدى كه مىخواهى از براى خويش آنچه مىخواهى ( يعنى : خواست تو ، از خواست من است ) و به قوت و توانايى كه به تو دادم ، فريضهها و واجبات مرا به جا آوردى و به نعمت من بر نافرمانى من توانايى به هم رسانيدى ؛ چرا كه من تو را شنوا و بينوا و توانا گردانيدم « ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ » « 1 » ، يعنى : « آنچه به تو رسد از نيكى ، پس از جانب خدا است و آنچه به تو رسد از بدى پس از نفس تو است » . و اينكه مذكور شد ، از براى آن است كه من سزاوارترم به حسنات و نيكىهاى تو از تو ، و تو سزاوارترى به بدىها و گناهان خويش از من ، و آن ، به اين سبب است كه من سؤال كرده نمىشوم ، از آنچه مىكنم ( يعنى : بندگان نمىتوانند كه از من بپرسند كه چرا چنين كردى ؟ چه ، هر چه كنم عين حكمت و مصلحت است ) . و ايشان پرسيده شوند از آنچه مىكنند » . 27 . باب در بيان ابتلا و اختيار ( كه به معنى آزمودن است ) 393 / 1 . على بن ابراهيم بن هاشم ، از محمد بن عيسى ، از يونس بن عبدالرحمان ، از حمزة بن محمد طيّار ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه : « هيچ همّ و غمّ و تنگگيرى و تنگى و هيچ شادى و خرّمى و گشايشى نيست ، مگر آنكه خدا را در آن مشيت و قضا و آزمايشى است كه با بندگان به طريق اهل امتحان رفتار مىكند » . 394 / 2 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند از احمد بن محمد بن خالد ، از پدرش ، از فَضالة بن ايّوب ، از حمزة بن محمد بن طيّار ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه آن حضرت فرمود كه : « چيزى نيست از آنچه خدا به آن امر فرموده ، يا از آن نهى نموده ، كه در آن گرفتگى يا گشايشى باشد ، مگر آنكه خداى عزّوجلّ را در آن آزمايش و قضايى هست » .
--> ( 1 ) . نساء ، 79 .