آنچه در اين باب ذكر مىشود ، نشانه‌اى است از امر ولايت ، كه محتاج است به فكر و دقت ؛ زيرا كه آنها از بطون و معانى قرآن است كه احتياج به بيان معصوم دارد . 17 . مترجم در ترجمه ، اسناد احاديث را حذف نكرده و همهء آنها را در ترجمه آورده ، با اين تفاوت كه گاهى به جاى اسم راوى و يا معصوم ، از كنيه و يا لقب و گاهى هم اسم آنها را استفاده كرده است . انگيزهء تحقيق اين اثر ، به دليل قدمتى نزديك به دويست سال ، از مواريث فرهنگى دينى كشور است . از اين رو ، هم مىتواند بازگوكنندهء فعاليت‌هاى عالمان دينى در گسترهء نشر باورها و آموزه‌هاى دينى و توسعهء فرهنگ و تعاليم اهل بيت عليهم السلام باشد ، و هم اثرى است كه مىتواند زمينه ساز گسترش فعاليت ترجمهء متون دينى به شمار آيد . بر اساس توجه به تجربيات عالمان دينى در فهم و شرح و تفسير و ترجمهء متون دينى ، اين دسته از آثار ، خود ، بخش بزرگى از راه ترجمهء متون دينى را هموار مىكنند و تجربهء گران قيمتى را به نسل‌هاى بعد منتقل مىنمايند . برجستگىها ، كاستىها ، ويژگىها و حتى نوع نگارش متون دينى و ترجمهء آنها ، خود اندوخته‌هايى گران‌بها هستند . راه‌هاى نا همواره نارفته ، بايد با دقت و وسواس ويژه طى و هموار شوند و هر چه پيشينهء تجربه‌هاى علمى بيشتر و بيشتر كشف و پيموده شده باشد ، آيندگان ، بخشى از راه پژوهشى و تجربهء علمى آن راه را در پيش رو دارند . اگر ترجمهء متون دينى ، از همين امروز آغاز مىشد ، حجم بسيار بالايى از فرصت و نيروى انسانى مترجمان ، بايد هزينهء آن مىشد ، تا به مقطعى كه اكنون در آن هستيم ، برسيم ، و سوگمندانه بايدم گفت كه در حوزهء ترجمهء متون دينى ، دير شروع كرده‌ايم و كم‌كارى داشته‌ايم و از اين رو ، به هر ميزان تجربه از محققان و نويسندگان دينى در پيش رو داشته باشيم ، غنيمتى است مغتنم . با اين توصف ، اثرى همچون تحفة الاولياء كه عالمى اديب و لغت شناس ، با فراغت و دقت آن را به رشتهء تحرير در آورده و اطلاعات فراوانى در زمينه‌هاى گوناگون عقيدتى ، تاريخى ، تفسيرى ، حديثى و لغوى در آن نگاشته ، به مثابهء سرمايه‌اى است كه