فطانت‌هاى فرو رونده در درياى مشكلات ، او را نمىيابند . و برتر است آن‌كه او را هنگامى نيست كه به شماره در آيد ، و مدتى ندارد كه به سر آيد ، و او را نعت و صفتى نباشد كه به اندازه معين شود . پاك و منزه است آن‌كه اولى ندارد كه به آن ابتدا شود ، و پايانى ندارد كه به پايان رسد ، و اخرى ندارد كه فانى گردد . او را پاك و منزه مىشمارم از آنچه لايق به او نباشد . و آن جناب چنان است كه خويش را وصف نموده و وصف كنندگان به صفت او نمىرسند . همه چيز را در آن هنگام كه آفريد ، جدا جدا آفريد ، تا برايشان ظاهر سازد كه به او شباهتى ندارند ، و آن جناب به ايشان شباهتى ندارد . پس در آنها حلول نكرده تا توان گفت كه : آن جناب در آنهاست ، و از آنها دور نشده تا توان گفت كه : از آنها جداست ، و از آنها خالى نيست تا توان گفت كه : در كجاست . ليكن خداى سبحانه ، علمش به همهء اينها احاطه فرموده ، و ساختنش آنها را استوار كرده ، و منتظم ساخته بر وجهى كه سزد و شايد ، بر وفق مصلحت و حكمت ، و محافظتش آنها را شمرده و ضبط نموده ، و غيب‌ها كه در هوا پوشيده و پنهان است و آنچه غايت پوشيدگى دارد ، و در تاريكىهاى بسيار تاريك مىباشد ، از او دور و پوشيده نيست . و همچنين بر او پوشيده نيست آنچه در آسمان‌هاى برتر است تا زمين‌هاى پست‌تر . و از براى هر چيزى از اينها نگاه‌دارنده و نگهبانى قرار داده ، و هر چيزى از اينها به چيزى ديگر احاطه دارد ، و آن كس كه احاطه دارد به آنچه احاطه نموده از اينها ، خدايى است كه يكى و يگانه و پناه محتاجان است ، كه گردش روزگار او را متغير نسازد ، و ساختن چيزى كه از كتم عدم به عرصهء وجود آمده و مىآيد ، او را به دشوارى و زحمت نيفكند . جز اين نيست كه به آنچه خواسته ، فرموده كه : باش ، پس بوده و موجود شده و آنچه را آفريده ، اختراع فرموده ، بدون مثال و صورتى كه پيشى گرفته باشد ، و بىرنج و مشقتى كه به او رسيده باشد . و هر سازندهء چيزى آن را از چيزى ساخته و خدا آنچه را آفريده از چيزى نساخته . و هر عالمى بعد از جهل ، عالم شده و تعليم گرفته و خدا هرگز جاهل نبوده و از كسى تعليم نگرفته ، و به همه چيز احاطه فرموده از روى علم و دانش پيش از وجود آنها ، پس به واسطهء آنها بر علمش نيفزوده . ( حاصل مراد ، آن‌كه علم آن جناب ، به همه چيز پيش از آن‌كه آنها را در وجود آورد ، چون علم اوست بعد از آن‌كه آنها را موجود ساخته بدون زياده و نقصان ) .